James Bryce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
James Bryce, 1. wicehrabia Bryce
James Bryce, 1st Viscount Bryce & Andrew Carnegie - Project Gutenberg eText 17976.jpg
James Bryce (po lewej; po prawej Andrew Carnegie)
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1838
Belfast
Data i miejsce śmierci 22 stycznia 1922
Sidmouth
Ambasador Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych
Okres urzędowania od 1907
do 1913
Poprzednik Mortimer Durand
Następca Cecil Spring Rice
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

James Bryce, 1. wicehrabia Bryce GCVO, OM (ur. 10 maja 1838 w Belfaście, zm. 22 stycznia 1922 w Sidmouth w hrabstwie Devon), brytyjski prawnik, historyk i polityk, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Williama Ewarta Gladstone'a, lorda Rosebery'ego i Henry'ego Campbella-Bannermana.

Był synem Jamesa Bryce'a. Wykształcenie odebrał w Belfast Academy oraz na Uniwersytecie Glasgow. Następnie studiował w Trinity College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Następnie przez kilka lat prowadził praktykę adwokacką w Londynie. W latach 1870-1893 wykładał prawo cywilne w Oksfordzie. W 1864 r. opublikował pracę o Świętym Cesarstwie Rzymskim. W 1872 r. wyjechał do Islandii.

Pod koniec lat 60. był przewodniczącym królewskiej komisji ds. szkolnictwa średniego. W 1880 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Tower Hamlets. Od 1885 r. reprezentował okręg wyborczy Aberdeen South. W 1886 r. został na kilka miesięcy podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1892 r. został członkiem gabinetu jako Kanclerz Księstwa Lancaster. W latach 1894-1895 był przewodniczącym Zarządu Handlu. Po powrocie liberałów do władzy w 1905 r. został Głównym Sekretarzem Irlandii. Ze stanowiska tego zrezygnował w 1907 r., kiedy został mianowany ambasadorem w Waszyngtonie. Na placówce pozostał do 1913 r. Po powrocie do kraju otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Bryce i zasiadł w Izbie Lordów.

W 1894 r. został członkiem Towarzystwa Królewskiego. Interesował się również alpinistyką. W 1876 r. brał udział w wyprawie na górę Ararat. W roku 1878 wraz ze swym przyjacielem Stephenem Leslie przybył w Tatry, gdzie wspólnie odbyli kilka wycieczek po polskiej stronie, weszli na Łomnicę i dokonali jednego z pierwszych wejść na Gerlach od strony zachodniej. W latach 1899-1901 był prezesem Klubu Alpinistycznego. W latach 1913-1917 był prezesem Akademii Brytyjskiej. Po wybuchu I wojny światowej stanął na czele komisji badającej działania Niemiec w Belgii. Raport z jej prac opublikowany został w 1915 r. Bryce potępiał również rzeź Ormian. Był zwolennikiem powstania Ligi Narodów.

Zmarł w 1922 r. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • The Flora of the Island of Aran, 1859
  • The Holy Roman Empire, 1862
  • Report on the Condition of Education in Lancashire, 1867
  • The Trade Marks Registration Act, with Introduction and Notes on Trade Mark Law, 1877
  • Transcaucasia and Ararat, 1877
  • The American Commonwealth, 1888
  • Impressions of South Africa, 1897
  • Studies in History and Jurisprudence, 1901
  • Studies in Contemporary Biography, 1903
  • The Hindrances to Good Citizenship, 1909
  • South America: Observations and Impressions, 1912
  • University and Historical Addresses, 1913
  • Essays and Addresses on War, 1918
  • Modern Democracies, 1921

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herbert Fisher, James Bryce: Viscount Bryce of Dechmont, O.M., t. I-II, Londyn, 1927
  • John T. Seaman Jr., A Citizen of the World: The Life of James Bryce, Londyn/Nowy Jork, 2006
  • Zofia i Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło osobowe Leslie Stephen (s. 1151), ISBN 83-7104-009-1, Wydawnictwo Górskie, Poronin 1995, 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia Bryce
1914-1922
Następca
powrót do domeny królewskiej
Poprzednik
Mortimer Durand
Stany Zjednoczone Brytyjski ambasador w Stanach Zjednoczonych
1907-1913
Stany Zjednoczone Następca
Cecil Spring-Rice