Rudno (powiat parczewski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rudno
Kościół Przemienienia Pańskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat parczewski
Gmina Milanów
Strefa numeracyjna (+48) 83
Kod pocztowy 21-210
Tablice rejestracyjne LPA
SIMC 0016544
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Rudno
Rudno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudno
Rudno
Ziemia 51°44′59,85″N 22°56′52,76″E/51,749958 22,947989Na mapach: 51°44′59,85″N 22°56′52,76″E/51,749958 22,947989

Rudnowieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Milanów. Leży przy drodze nr 813.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bialskopodlaskiego.

Zobacz też: Rudno, Rudno Dolne, Rudno Górne, Rudno Jeziorowe, Rudno Kmiece

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze ślady obecności człowieka na terenie dzisiejszego Rudna pochodzą z okresu kultury amfor kulistych. W 1550 roku król Zygmunt August zezwolił na wybudowanie w Rudnie cerkwi pw. Przemienienia Pańskiego. W tym mniej więcej czasie Rudno liczyło ponad 450 mieszkańców, było siedzibą wójtostwa i należało do dóbr królewskich w starostwie wohyńskim. Znajdowało się na obszarze sporów terytorialnych pomiędzy Koroną a Litwą. W latach 1874-1875 Rudno zamieszkiwało około 800 osób. Objęła je wówczas fala prześladowań władz carskich w związku z kasacją Unii brzeskiej. Miejscowi grekokatolicy w zdecydowanej większości nie chcieli przejść na prawosławie co spotkało się z konfiskatami majątków, karami bicia, więzienia i zsyłki na Syberię. 30 maja 1940 roku miała miejsce w Rudnie zbrodnia hitlerowska. 51 osób, w tym ksiądz proboszcz Roman Ryczkowski, zostało rozstrzelanych w pobliskim lesie.

W latach 1814–1816 w Rudnie wybudowano kościół katolicki, który w latach 1874–1915 zamieniono na cerkiew. Od 1919 roku służy on przywróconej parafii rzymskokatolickiej Przemienienia Pańskiego i św. Andrzeja Boboli[1]. W 1966 roku wpisano go rejestru zabytków[2]. W roku 1993[2] wpisano do rejestru zabytków także datowany na lata 1872-74[2] cmentarz zwany epidemicznym[3].

Przypisy

  1. Rudno, Parafia Przemienienia Pańskiego i Św. Andrzeja Boboli (pol.). W: Parafie diecezji [on-line]. Diecezja Siedlecka. [dostęp 2012-05-06].
  2. 2,0 2,1 2,2 Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31 grudnia 2011 r. (pol.). W: Województwo lubelskie [on-line]. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-05-06]. s. 88.
  3. OBWIESZCZENIE NR 1/2013 LUBELSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO KONSERWATORA ZABYTKÓW z dnia 22 stycznia 2013 roku. Załącznik 1 - wykaz zabytków w rejestrze zabytków nieruchomych. http://www.wkz.lublin.pl/images/stories/druki/wykaz_zabytkow_w_rejestrze_zabytkow_nieruchomych_2012.pdf s.85 (2013.11.24)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Gil, "Parafie Kościoła wschodniego w Wohyniu do początków XVIII wieku", Radzyński Rocznik Humanistyczny, tom3, 2005
  2. Ks. Franciszek Dzięga, "Prześladowanie za wiarę Unitów w Rudnie"
  3. Dr Józef Geresz, "Z dziejów Podlasia", Podlaskie Echo Katolickie 27/2006
  4. Jerzy Flisiński, "Starostwo brzeskie w XVI wieku", Rocznik Bialskopodlaski tom V 1997, Wojewódzka i miejska biblioteka publiczna w Białej Podlaskiej, ISSN 1230-7181
  5. Józef Ścibior, "Groby ludności kultury amfor kulistych w Rudnie, woj. bialskopodlaskie. Lub. Mat. Arch., Lublin 1985

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]