Ruggero Ferrario
| Ruggero Ferrario | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
7 października 1897 |
|||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 17 lipca 1976 |
|||||||||||
| Dyscypliny | kolarstwo torowe i szosowe | |||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Ruggero Ferrario (ur. 7 października 1897 w Mediolanie - zm. 17 lipca 1976 tamże) – włoski kolarz torowy i szosowy, złoty medalista olimpijski.
Kariera [edytuj]
Największy sukces w karierze Ruggero Ferrario osiągnął w 1920 roku, kiedy wspólnie z Franco Giorgettim, Arnaldo Carlim i Primo Magnanim wywalczył złoty medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie podczas igrzysk olimpijskich w Antwerpii. Był to jedyny medal wywalczony przez Ferrario na międzynarodowej imprezie tej rangi. Na tych samych igrzyskach Włoch zajął czwartą pozycję w wyścigu na 50 km, przegrywając walkę o brązowy medal z Pietem Ikelaarem z Holandii. Ponadto w 1919 roku wygrał pierwszą edycję włoskiego wyścigu szosowego Coppa Bernocchi. Nigdy nie zdobył medalu na torowych ani szosowych mistrzostwach świata.