Ryjówka etruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryjówka etruska
Suncus etruscus[1]
(Savi, 1822)
Ryjówka etruska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Soricomorpha
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina zębiełki
Rodzaj Suncus
Gatunek ryjówka etruska
Synonimy
  • S. assamensis (Anderson, 1873)
  • S. atratus (Blyth, 1855)
  • S. bactrianus Stroganov, 1958
  • S. hodgsoni (Blyth, 1855)
  • S. kura (Deraniyagala, 1958)
  • S. macrotis (Anderson, 1877)
  • S. melanodon (Blyth, 1855)
  • S. micronyx (Blyth, 1855)
  • S. nanula (Stroganov, 1941)
  • S. nilgirica (Anderson, 1877)
  • S. nitidofulva (Anderson, 1877)
  • S. nudipes (Blyth, 1855)
  • S. pachyurus (Küster, 1835)
  • S. perrotteti (Duvernoy, 1842)
  • S. pygmaeoides (Anderson, 1877)
  • S. pygmaeus (Hodgson, 1845)
  • S. suaveolens (Blasius, 1857)
  • S. travancorensis (Anderson, 1877)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ryjówka etruska[3] (Suncus etruscus) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Południowa Europa, południowa Azja i północna Afryka[5][2].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Małe, ruchliwe zwierzę z długim, wąskim i gładkim ryjkiem. Długość głowy i tułowia od 35 do 48 mm, ogona od 24 do 29 mm. Masa ciała 1,3-2 g. Jest najmniejszym z żyjących obecnie ssaków[6]. Długi ogon jest pokryty pojedynczymi dłuższymi szczeciniastymi włoskami. Zęby są białe. Barwa ciała ciemna.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tereny otwarte.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Tryb życia głównie nocny z niewielkimi wyjątkami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

2 mioty w roku. Żyje do 1,5 roku. Ciąża trwa 2-6 tygodni, samica rodzi 5-10 młodych, nagich i ślepych.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Ryjówki etruskie żywią się głównie owadami.

Przypisy

  1. Suncus etruscus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Suncus etruscus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  4. 4,0 4,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Suncus etruscus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-13]
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Suncus etruscus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 7 listopada 2009]
  6. Najmniejszy ssak świata.