Salwatorianie
Z Wikipedii
| Salwatorianie | |
| Pełna nazwa | Towarzystwo Boskiego Zbawiciela |
| Nazwa łacińska | Societas Divini Salvatoris |
| Skrót zakonny | SDS |
| Kościół | Kościół katolicki |
| Dewiza | Dopóki żyje na świecie chociaż jeden człowiek, który nie zna i nie kocha Chrystusa, nie wolno ci spocząć... (O. Jordan) |
| Założyciel | Franciszek Maria od Krzyża Jordan |
| Data założenia | 1881 |
| Rok zatwierdzenia | 1886 |
| Liczba zakonników | 1200 (2006) |
| Liczba Polaków | 458 (2006) |
| witryna zakonu | |
Salwatorianie - członkowie Towarzystwa Boskiego Zbawiciela (Societas Divini Salvatoris - SDS) założonego przez Sługę Bożego ojca Franciszka Marii od Krzyża Jordana 8 grudnia 1881 r. w Rzymie.
Spis treści |
[edytuj] Historia zgromadzenia
Zgromadzenie powstało na prawie papieskim. Początkowo funkcjonowało pod nazwą Apostolskie Towarzystwo Nauczania, a od 1882 roku jako Katolickie Towarzystwo Nauczania. W roku 1893 nastąpiła ostateczna zmiana nazwy zgromadzenia - Towarzystwo Boskiego Zbawiciela. Zgromadzenie zostało zatwierdzone formalnie przez kardynała wikariusza Lucido Parocchi 5 czerwca 1886 roku; papieski dekret otrzymało w dniu 27 maja 1905 roku a zupełną aprobatę dnia 25 listopada 1911 roku; pierwsze Konstytucje zostały zatwierdzone 20 marca 1922 roku. Po Soborze Watykańskim II zgromadzenie przygotowało nowy tekst Konstytucji, który został zatwierdzony 8 grudnia 1983 roku.
Około 10% salwatorianów wstępujących do zgromadzenia w latach 1880-1900 pochodziło z ziem polskich. Kilku przybyło do Krakowa w roku 1900, by w 1903 założyć pierwszą na ziemiach polskich placówkę w Trzebini. Byli to księża: Alfred Zacharzowski, Honoriusz Bugiel i Cezary Wojciechowski.
W 1908 r., na drugiej kapitule dokonano podziału zgromadzenia na cztery prowincje: anglo-amerykańską, austro-węgierską (z kolegium w Trzebini), niemiecką i latynoamerykańską.
W roku 1927 erygowano Prowincję Polską. Kilka lat później w Mikołowie na Śląsku powstało kolegium kształcące młodych chłopców pragnących obrać drogę zakonną. Kolejny dom zakonny w Zakopanem powstał w 1939 r.
[edytuj] Współczesność
Salwatorianie z Prowincji Polskiej pracują oprócz Polski w: USA, Kanadzie, Australii, Brazylii, Rosji, na Białorusi, na Ukrainie, we Włoszech, Szwajcarii, w Niemczech, w Czechach i na misjach: w Tanzanii, w Kongo (dawny Zair), na Filipinach i w Indiach.
Patronami zgromadzenia są: Najświętsza Maryja Panna Matka Zbawiciela, Apostołowie, św. Michał Archanioł i św. Józef. Całe zgromadzenie jest poświęcone Jezusowi - Boskiemu Zbawicielowi.
Świętem zgromadzenia jest uroczystość Bożego Narodzenia (25 grudnia). Głównym świętem maryjnym jest Uroczystość Matki Zbawiciela (11 października). W uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP (8 grudnia) zgromadzenie obchodzi dzień swego założenia. W tym dniu zakonnicy odnawiają swoje śluby.
Strojem salwatorianów jest prosty, czarny habit przepasany czarnym sznurem (cingulum), z czterema węzłami symbolizującymi śluby czystości, ubóstwa, posłuszeństwa oraz apostolat.
Salwatorianie opiekują się następującymi sanktuariami:
- Fatimskim w Trzebini
- Św. Jadwigi w Trzebnicy
Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów znajduje się w Bagnie koło Obornik Śląskich.
[edytuj] Zobacz też
- Męskie zakony i zgromadzenia zakonne,
- Żeńskie zakony i zgromadzenia zakonne,
- Zakony i zgromadzenia zakonne
- Salwatorianki.
