Schizofrenia hebefreniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schizofrenia hebefreniczna
ICD-10 F20.1
Schizofrenia zdezorganizowana
DSM-IV 295.10
MeSH D012562

Schizofrenia zdezorganizowana lub hebefreniczna – to podtyp schizofrenii, który charakteryzuje się przede wszystkim niespójnością, absurdalnością zachowania oraz nieadekwatnością reakcji emocjonalnych lub ich całkowitym brakiem; ponadto obserwuje się wzmożoną wrażliwość na bodźce wewnętrzne przy jednoczesnym osłabieniu wrażliwości na bodźce zewnętrzne. Mogą występować halucynacje oraz urojenia, ale nigdy nie tworzą one usystematyzowanej całości. Charakterystyczne dla chorych jest także zaniedbanie higieny osobistej, a niekiedy koprofagia.

Schizofrenia zdezorganizowana rozpoczyna się najczęściej wcześnie (pomiędzy 15 a 25 rokiem życia). Istotnym jej elementem jest uczucie pustki u chorego, pogorszenie funkcjonowania społecznego oraz dominacja objawów osiowych (rozszczepiennych). Z tego względu rokowanie w tej odmianie schizofrenii jest często niepomyślne[1].

Schizofrenię zdezorganizowaną uważa się za krańcową postać "zespołu dezorganizacji", który stawia się w hipotezie jako jeden z aspektów modelu trzech czynników objawowych w schizofrenii[2] Pozostałe czynniki to: "skrzywienie rzeczywistości" (w którego skład wchodza urojenia i omamy) i "zubożenie psychomotoryczne" (alogia, brak ruchów spontanicznych oraz różne aspekty stępienia afektu).

Przypisy

  1. McGlashan TH, Fenton WS (1993) Subtype progression and pathophysiologic deterioration in early schizophrenia. Schizophrenia Bulletin, 19 (1), 71-84.
  2. Liddle PF. (1987) The symptoms of chronic schizophrenia. A re-examination of the positive-negative dichotomy. British Journal of Psychiatry, 151, 145-51.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.