Schody ruchome

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jedne z najdłuższych schodów ruchomych na stacji metra Arsenalna w Kijowie

Schody ruchome, eskalator – urządzenie transportowe zaliczane do grupy przenośników i służące do przewozu osób pomiędzy kondygnacjami budynku. Składają się z konstrukcji nośnej, taśmy stopni i poręczy napędzanych przez zespół napędowy z silnikiem elektrycznym i przekładnią[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najdłuższe schody ruchome w Polsce zamontowane na stacji metra Centrum Nauki Kopernik

Na świecie[edytuj | edytuj kod]

W 1892 pierwsze schody ruchome opatentował Jesse Reno[2], natomiast w 1895 zbudował schody ruchome w Coney Island. Pasażerowie byli przewożeni na przenośniku taśmowym pod kątem 25 stopni. W 1897 angielskiej nazwy escalator po raz pierwszy użył Karol Seeberger.[potrzebne źródło]

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze schody ruchome w Polsce uruchomiono na otwartej 22 lipca 1949 w Warszawie Trasie W-Z. Konstrukcja produkcji radzieckiego przedsiębiorstwa Mietrostroj (ros. Метрострой) posiadała trzy biegi z możliwością zmiany kierunku o przepustowości 10 000 osób na godzinę i pokonywała różnicę poziomów wynoszącą 12 m[3]. Jednak pierwszymi schodami ruchomymi na obecnym terytorium Polski były te zamontowane w 1930 w domu towarowym Wertheim we Wrocławiu.[potrzebne źródło]

Od 2015 najdłuższe schody ruchome w kraju znajdują się na stacji metra Centrum Nauki Kopernik. Mają one długość 40 m i pokonują różnicę poziomów wynoszącą 17 m[4].

Układy pracy[edytuj | edytuj kod]

Układ krzyżowy ciągły

Wybór układu pracy determinuje:

  • rodzaj budynku
  • miejsce instalacji i kierunek ruchu
  • natężenie ruchu
  • rodzaj i miejsce zastosowania[5].

Wyróżnia się układy pracy:

  • pojedynczy – schody łączą dwa poziomy, układ stosowany w obiektach, w których ruch odbywa się głównie w jednym kierunku
  • podwójny – stosowany w budynkach o ruchu w dwóch kierunkach
  • krzyżowy – stosowany w małych budynkach dwupoziomowych
  • pojedynczy ciągły – schody łączą kolejne poziomy w ruchu jednokierunkowym, początek kolejnego elewatora znajduje się przy końcu poprzedniego, układ stosowany w małych obiektach wielopoziomowych
  • podwójny ciągły – schody łączą kolejne poziomy w ruchu jednokierunkowym, początek kolejnego elewatora znajduje się przy końcu poprzedniego, układ stosowany w małych obiektach wielopoziomowych
  • podwójny nieciągły – schody łączą kolejne poziomy w ruchu dwukierunkowym, początek kolejnego elewatora nie znajduje się przy końcu poprzedniego, układ stosowany w dużych obiektach wielopoziomowych np. biurowcach i obiektach transportu publicznego
  • krzyżowy ciągły – stosowany w dużych obiektach wielopoziomowych, w których sprawne przemieszczanie się osób pomiędzy kondygnacjami ma znaczenie[5].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Urząd Dozoru Technicznego: Schody ruchome, chodnik ruchomy: nazwa, definicja i podleganie (pol.). udt.gov.pl. [dostęp 2015-02-05].
  2. United States Patent and Trademark Office: Patent Number: US000470918 (pol.). patimg1.uspto.gov. [dostęp 2015-02-05].
  3. Paweł Giergoń: Schody ruchome na trasie W-Z (pol.). sztuka.net, 2007-10-06. [dostęp 2015-02-05].
  4. Mateusz Szmelter: Z kamerą na stacji CNK. Zacieki? „Taka jest specyfika” (pol.). tvnwarszawa.tvn24.pl, 2015-02-03. [dostęp 2015-02-05].
  5. 5,0 5,1 GMV: Schody ruchome (pol.). gmv.pl. [dostęp 2015-02-05].