Schody ruchome

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Schody ruchome na stacji Canary Wharf, Londyn.

Piktogramy oznaczające jak należy korzystać z schodów ruchomych.

Schody ruchome, eskalator – urządzenie transportowe, zaliczane do grupy przenośników i służące do przewozu osób pomiędzy kondygnacjami budynku.

Składają się z konstrukcji nośnej, taśmy stopni i poręczy napędzanych przez zespół napędowy z silnikiem elektrycznym i przekładnią. Pierwsze schody ruchome opatentował w 1892 r. Jesse Reno. W 1895 r. zbudował schody ruchome w Coney Island. Pasażerowie byli przewożeni na przenośniku taśmowym pod kątem 25 stopni.

Angielską nazwę escalator po raz pierwszy użył Karol Seeberger w 1897 roku. W Polsce pierwsze schody ruchome pojawiły się dopiero w cztery lata po II wojnie światowej, na otwartej 22 lipca 1949 roku w Warszawie Trasie W-Z. Ich producentem była radziecka firma Метрострой (Metrostroj). Jednak pierwszymi schodami na obecnym terytorium Polski były te zamontowane w 1930 roku we wrocławskim domu towarowym Wertheim.

[edytuj] Zobacz też

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Ruchome schody