Sebastian Fabian Klonowic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sebastian Fabian Klonowic
Sebastian Fabian Klonowic
Data i miejsce urodzenia ok. 1545
Sulmierzyce
Data i miejsce śmierci 29 sierpnia 1602
Lublin
„Zgon Acerna” (1867), śmierć Sebastiana Fabiana Klonowica, mal. Wilhelm Leopolski
Epitafium Sebastiana Fabiana Klonowica w archikatedrze w Lublinie.

Sebastian Fabian Klonowic (niekiedy Klonowicz), łac. Acernus (ur. ok. 1545 w Sulmierzycach w Wielkopolsce, zm. 29 sierpnia 1602 w Lublinie) – polski poeta, kompozytor[1], wykładowca w Akademii Zamojskiej, sympatyk ruchu reformacyjnego.

Całe swe dorosłe życie spędził w kręgu wyznaczonym przez trzy miasta: Lublin, Lwów i Zamość. Był synem Jana Klona, dzierżawcy folwarku i młyna nad Orlą, oraz Anny z Pietrzałków. Podpisywał się łacińskim tłumaczeniem nazwiska: Acernus (acer – klon). Nim przybył do Lublina, gdzie od 1568 r. praktykował w kancelarii miejskiej, młodzieńcze lata spędził w węgierskim Pezinku (dziś: Pezinok na Słowacji) i w „Czeskim Kromołowie” (dziś: Krumlov Ćesky), a także we Lwowie. Studiował w kolegium jezuickim w Kaliszu. Osiedlił się w Lublinie, gdzie ok. 1573 r. rozpoczął karierę urzędniczą w kancelarii miejskiej. W latach 1574-1582 pisarz miejski w Lublinie. W latach 1576-1582 prowadził sądową kancelarię wójta lubelskiego, a w 1583 r. został ławnikiem. W 1580 r. ożenił się z Agnieszką Wiślicką, córką ławnika i kupca lubelskiego. W 1585 r.od Józefa Wereszczyńskiego, biskupa kijowskiego i opata benedyktynów w Sieciechowie, otrzymał wójtostwo w Psarach i w tych dobrach założył wioskę Wólkę Józefowską. Z inspiracji Jana Zamoyskiego został w roku 1589 kierownikiem szkoły w Zamościu. W roku 1592 objął urząd wójta Lublina, po dwóch latach od 1594 r. burmistrza, a rok później od 1595 został mianowany dożywotnim rajcą. Klonowic zmarł w szpitalu św. Łazarza w Lublinie.[2]

Utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Przekład Vitae regum Polonorum Klemensa Janickiego, pt. Królów i książąt polskich zawarcie i opis
  • Philtron (1582) – poemat łaciński.
  • Victoria deorum. In qua continetur veri herois educatio. – o mitologicznym zwycięstwie bogów nad tytanami
  • Roxolania (1584) – poemat o życiu chłopów na Rusi.
  • Żale nagrobne na ślachetnie urodzonego Pana Jana Kochanowskiego (1585) – cykl wierszy.
  • Flis, to jest Spuszczanie statków Wisłą i inszymi rzekami do niej przypadającymi (1595) – opis handlu wiślanego.
  • Worek Judaszów to jest złe nabycie majętności (1600) – rymowany traktat prawniczy.
  • Hebdomas, to jest Siedem tegodniowych piosnek wyjętych z pierwszych Ksiąg Moiżeszowych kapituły pierwszej, co którego dnia Pan Bóg stworzył i jako siódmego dnia odpoczynął, krótko zebranych przez Sebastyjana Klonowica z Sulimierzyc, pisarza ławicy lubelskiej, Kraków, druk Macieja Garwolczyka (1581):
    1. Niedziela: „Witaj, dniu przenaświętrzy dzisiejszej niedziele...”
    2. Poniedziałek: „W porządku dni wtóry jest dzień poniedziałkowy...”
    3. Wtorek: „Na każdy dzień chwalemy imię twoje Panie...”
    4. Środa: „Słońce złote, słońce wdzięczne, płaneto jedyny...”
    5. Czwartek: „Ojcze nasz, który wszystko w garści swej zawierasz...”
    6. Piątek: „Otwórz, Panie, usta moje, niechaj wyznawają...”
    7. Sobota: „Siódmy a ostatni dzień w tegodniu sobota...”
    8. Ps 147: „Sławcie, Jerozolimcy, Pana Boga swego...”
    9. Ps 90: „Kto pomocy Nawyższego żąda z serca uprzejmego...”
    10. Piosnka uczyniona czasu powietrza, kiedy było Interregnum w Roku Pańskim 1572: „Mocny Zemścicielu naszych sprosnych złości...”

Przypisy

  1. Nowoodkryte pieśni Sebastiana Klonowica z 1581 r. (pol.). humanizm.org.pl, 15 lipca 2009.
  2. I.Krasicki napisał "Osiadł był w mieście Lublinie, i tam magistratury posiadał. Jak wieść niesie dla nieczułej a zbyt utratnej żony, do takiego ubóstwa przyszedł, iż w szpitalu życia dokonał (...)"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Sebastiana Fabiana Klonowica