Sulmierzyce

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Sulmierzyce - wieś w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Sulmierzyce.

Współrzędne: 51°36'N 17°32'E / 51.6, 17.533

Sulmierzyce
Herb
Herb Sulmierzyc
Województwo wielkopolskie
Powiat krotoszyński
Gmina
• rodzaj
Sulmierzyce
miejska
Burmistrz Idzi Kalinowski
Powierzchnia 28,98 km²
Położenie (punkt) 51° 36' N
17° 32' E
Ludność (2004)
• liczba
• gęstość

2 750
94,9 os./km²
Strefa numeracyjna
62
Kod pocztowy 63-750
Tablice rejestracyjne PKR
Położenie na mapie Polski
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Sulmierzyce"
Sulmierzyce
TERC10
(TERYT)
4304012011
Urząd miejski 3
Rynek 11, 63-750 Sulmierzyce
tel. 62 722-32-18; faks 62 722-34-75
Strona internetowa miasta

Sulmierzyce (niem. Sulmierschütz) – miasto w Kaliskiem, na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Czarną Wodą, w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim; muzeum; 2 750 mieszk. (2004).

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa kaliskiego.

W Sulmierzycach urodził się Sebastian Fabian Klonowic.

Spis treści

[edytuj] Struktura powierzchni

Według danych z roku 2002 6, Sulmierzyce ma obszar 28,98 km², w tym:

  • użytki rolne: 64%
  • użytki leśne: 18%

Miasto stanowi 4,06% powierzchni powiatu.

[edytuj] Demografia

Dane z 30 czerwca 2004 2:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 2750 100 1376 50 1374 50
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
94,9 47,5 47,4

Według danych z roku 2002 6, średni dochód na mieszkańca wynosił 1394,2 zł.

[edytuj] Położenie

Miasto leży na skraju Wysoczyzny Kaliskiej, około 42 km na południowy-zachód od Kalisza, na wysokości 116–139,8 m n.p.m., nad strumieniem Czarna Woda.

Przez Sulmierzyce przechodzą drogi:

[edytuj] Historia

Gród istniał tu prawdopodobnie już przed XIII wiekiem. Nazwa współczesnego miasta pochodzi od staropolskiego imienia Sulimir. Sulmierzyce były wzmiankowane już w 1297 roku. Prawa miejskie otrzymały, staraniem starosty odolanowskiego Mikołaja Gruszczyńskiego, w roku 1457 z nadania Kazimierza Jagiellończyka. Lokowano je na prawie magdeburskim. Połączono w tym celu trzy wioski: Stare Sulmierzyce, Nowe Sulmierzyce i Granowice. Położenie na samej granicy wielkopolsko-śląskiej, od XIV w. stanowiącej granicę Królestwa Polskiego, i przy drodze handlowej ze Śląska do Kalisza zapewniło Sulmierzycom lata rozwoju (w 1524 roku otwarto tu komorę celną). Było najlepiej rozwiniętym spośród okolicznych mniejszych miast, wyprzedzało m.in. Odolanów, Ostrów, Raszków, Kwiatków, Sobótkę. Utrzymało tę pozycję do połowy XVIII wieku. W 1545 roku urodził się tu poeta Sebastian Klonowic.

Wraz z II rozbiorem Rzeczypospolitej w 1793 r. Sulmierzyce przeszły pod administrację pruską (z przerwą 1807-1815). Od 1819 roku miasto należało do rodu von Thurn-Taxis. Mieszkańcy brali aktywny udział w Wiośnie Ludów 1848 roku. Sulmierzycki batalion liczący 300 osób odznaczył się, 22 kwietnia w bitwie o Odolanów, a okoliczni chłopi rozbili pruski oddział spieszący na odsiecz z garnizonu w Ostrowie. W 1862 odbyła się tu manifestacja narodowa, w której wzięło udział 7000 osób. Odsłonięto podczas niej pomnik Sebastiana Klonowica, powstały z fundacji Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Działały tu między innymi Towarzystwo Oświaty Ludowej i Towarzystwo Czytelni Ludowych. W 1895 r. miasto zostało połączone wąskotorową linią kolejową z odległym od 20 km Miliczem. W 1902 roku odbył się w Sulmierzycach strajk dzieci szkolnych. Do powstania wielkopolskiego sulmierzyczanie wystawili jednostkę liczącą 200 żołnierzy. W nocy z 18 na 19 stycznia odparła ona dwa ataki wojsk niemieckich na Sulmierzyce.

Traktat Wersalski przywrócił w 1920 r. Sulmierzyce Polsce, ponownie wytyczając granicę wzdłuż zachodnich przedmieści. W konsekwencji jedyne połączenie kolejowe miasta uległo zawieszeniu aż do 1945 r. W 1932 miasto włączono, razem z całym powiatem odolanowskim do powiatu ostrowskiego, a w 1934 roku, wraz z wsią Chwaliszew, do powiatu krotoszyńskiego. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zniszczyli pomnik Sebastiana Klonowica. Nowy odsłonięto w roku 1957. Przejęcie Śląska przez Polskę i utrata pozycji miasta granicznego po 1945 roku przyczyniła się do znacznego ograniczenia roli Sulmierzyc do tego stopnia, że 1 stycznia 1973 [1] straciły prawa miejskie, przywrócone 9 grudnia 1973 [2] (a więc już po jedenastu miesiącach) dzięki staraniom mieszkańców. W 1984 roku Sulmierzyce uzyskały w konkursie Mistrz Gospodarności drugie miejsce, a w latach 1985 i 1986 miejsce pierwsze. W 1988 roku miasto zostało odznaczone, za całokształt i postawę patriotyczną, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1991 r. połączenie kolejowe z Miliczem zostało ponownie zawieszone; tory zostały ostatecznie rozebrane ok. 2000 r.

[edytuj] Zabytki

Ratusz w Sulmierzycach
  • unikatowy ratusz miejski, z 1743 roku, drewniany, otynkowany, z opartym na filarach, czterospadowym dachem naczółkowym, z cebulastą wieżą i drewnianymi schodami, obecnie Muzeum Ziemi Sulmierzyckiej imienia Sebastiana Fabiana Klonowica,
 Osobny artykuł: ratusz w Sulmierzycach.
  • kościół parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, pseudobarokowy, wybudowany w 1879 roku po pożarze poprzedniej świątyni, posiada wieżę z cebulastym hełmem,
    • obraz Matka Boska z Dzieciątkiem, malowany na desce, z datą 1634,
    • gotycka Pietà w kruchcie,
  • drewniany wiatrak-koźlak z XIX wieku,
  • domy konstrukcji szkieletowej wypełnionej gliną, powstałe w XVIII i XIX wieku,
  • domy konstrukcji wieńcowej na obłap, szczytowe, z czarnymi kuchniami,
  • grodzisko Sulimira, wczesnośredniowieczne.

[edytuj] Przyroda

[edytuj] Gospodarka

Niewielki ośrodek handlowy i usługowy. Występują podmioty działalności gospodarczej i rzemieślniczej oraz gospodarstwa rolne. Największym zakładem pracy jest Wytwórnia Opakowań Tekturowych EKO-PAK-IR, zatrudniająca ok. 60 osób.

[edytuj] Miasta partnerskie

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Utwórz książkę