Sede Nachum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sede Nachum
שדה נחום
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jizreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Źródeł
Wysokość -85 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

390
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Sede Nachum
Sede Nachum
Ziemia 32°31′31″N 35°28′54″E/32,525278 35,481667Na mapach: 32°31′31″N 35°28′54″E/32,525278 35,481667
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Sede Nachum (hebr. שדה נחום; oficjalna pisownia w ang. Sde Nahum; pol. Pole Nachuma) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 85 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Bet Sze'an, u podnóża masywu górskiego Gilboa w Dolnej Galilei. Okoliczny teren łagodnie wznosi się w kierunku północnym na płaskowyż Ramat Cva'im, z którego spływają w kierunku osady dwa strumienie Pachat i Nachum. Łączą się one na południe od kibucu z rzeką Charod, która spływa na wschód do depresji rzeki Jordan. W okolicy są liczne stawy hodowlane oraz tereny rolnicze. W jego otoczeniu znajduje się miasto Bet Sze’an, kibuce Mesilot, Nir Dawid, Bet Alfa, Bet Ha-Szita i Hamadia, moszaw Bet Josef, oraz wieś komunalna Moledet. Na północny wschód od kibucu jest strefa przemysłowa Cewa'im, a na południowy wschód jest strefa przemysłowa Bet Sze'an.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Sede Nachum jest położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Poddystrykcie Jizreel, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w okolicy tej istniała arabska wioska al-Sakhina. Została ona wysiedlona i zniszczona przez żydowskich żołnierzy Hagany w dniu 12 maja 1948 roku podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny[3]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.

Grupa założycielska kibucu zawiązała się w 1929 roku. Byli to absolwenci żydowskiej szkoły rolniczej Mikveh Israel, którzy początkowo osiedlili się w rejonie osady Riszon le-Syjon, gdzie zdobywali praktyczne doświadczenie. W dniu 5 stycznia 1937 roku założyli nowy kibuc, który nazwali HaSadeh (hebr. השדה). Potem zmieniono nazwę na cześć jednego z liderów ruchu syjonistycznego, Nahuma Sokołowa. Była to typowa osada rolnicza, otoczona obronną palisadą, i z wieżą obserwacyjną. Przez pierwsze lata osada cierpiała na niedobór wody pitnej. Sytuacja ta uległa zmianie po I wojnie izraelsko-arabskiej. W kolejnych latach osiedlili się tutaj imigranci z Austrii, Polski i Niemiec. W latach 90. XX wieku do kibucu przyjechała grupa imigrantów z krajów byłego ZSRR[4]. Pod koniec lat 90. kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W 2003 roku w północnej części kibucu wybudowano nowe osiedle mieszkaniowe HaBanim. W pierwszym etapie wybudowano 51 domów jednorodzinnych[5]. Planuje się wybudowanie kolejnych 52 domów[6].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią, korty tenisowe oraz dwa boiska do piłki nożnej.

Edukacja i religia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Mesilot i szkoły średniej w kibucu Neve Eitan. Kibuc posiada własną synagogę.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie i stawach hodowlanych. Z przemysłu znajduje się tutaj zakład Avdat Plastik Products produkujący opakowania z tworzyw sztucznych.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest sklep wielobranżowy, pralnia, stacja benzynowa i warsztat mechaniczny.

Wojsko[edytuj | edytuj kod]

Na północny wschód od kibucu znajduje się baza wojskowa Sił Obronnych Izraela, w której prawdopodobnie mieszczą się wyrzutnie rakiet Chetz-2.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na południe na drogę nr 71, którą jadąc na wschód dojeżdża się do miasta Bet Sze'an i dalej do skrzyżowania z drogę nr 90, lub jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 669 i dalej do kibucu Beit HaSzita. Drogą nr 669 jadąc na południe dojeżdża się do kibuców Chefciba i Beit Alfa.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-15].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-15].
  3. Welcome To al-Sakhina (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-15].
  4. Sde Nahum (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-15].
  5. Sde Nahum (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-15].
  6. Sde Nahum (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]