Selenit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Selenit
Kryształ selenitu
Kryształ selenitu
Klaster selenitu w Kryształowej Jaskinii w Naica, Meksyk
Klaster selenitu w Kryształowej Jaskinii w Naica, Meksyk
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny CaSO4·2H2O
Twardość w skali Mohsa 2–2,2
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 1,5–2 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółtawa, brązowawa, zielonkawa
Rysa biała
Połysk perłowy

Selenit – nazwa pochodzi od gr. selene = księżyc oraz lithos = kamień (selenites = księżycowy kamień), nawiązując do specyficznego połysku tego minerału przypominającą księżycową poświatę.

1. bezbarwna, bardzo czysta odmiana gipsu, wykształcona w formie dużych tabliczkowych kryształów.

2. Nazwą selenit określa się też czasami włóknistą odmianę gipsu, wykazującą księżycową poświatę, a niekiedy także efekt kociego oka. Piekne okazy takiego gipsu są znane z Francji, Wielkiej Brytanii, Rosji.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • Odmiana gipsu o połysku perłowym.
  • Występuje w taflach (przezroczystych).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Miejsca występowania: MeksykNaica, St. Eulalia, USA – Kolorado, Utah, Nowy Meksyk (jaskinia Lechuguilla), Kanada – Nowy Brunszwik, Chile – na pustyni Atacama, Francja – okolice Paryża, Włochy – ok. Bolonii, Sycylia, Niemcy – Badenia, Harz, Las Turynski, Hiszpania – Saragossa.

W Polsce: w dolinie Nidy, Sieroszowice, Lubin, Dobrzyń nad Wisłą, Chodzież k. Piły.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Niegdyś cienkie płytki selenitu służyły jako szyby okienne, a przechodzace przez nie światło odznaczało się charakterystycznym miękkim blaskiem podobnym do światła księżyca.
  • Z niego wyrabiane są przybory optyczne.
  • Ładnie wykształcone, duże kryształy stanowią poszukiwany i wysoko ceniony kamień kolekcjonerski. Ich wielkość osiąga nawet 3 m, jednak wymiary najbardziej czystych okazów nie przekraczają kilkudziesięciu cm.
  • Niekiedy są wykorzystywane jako materiał rzeźbiarski.
Wikimedia Commons