Shingen Takeda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shingen Takeda
Grób Takedy w Kōfu

Shingen Takeda (jap. 武田信玄 Takeda Shingen?, ur. 1 grudnia 1521, zm. 13 maja 1573)daimyō w prowincjach Kai (dzisiejsze Yamanashi) i Shinano, który w końcowym okresie sengoku starał się zdobyć kontrolę nad Japonią. Jego dom w Kōfu, stolicy dawnej prowincji Kai, jest dziś nazywany świątynią Takeda (jap. Takeda-jinja).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem Nobutory Takedy[1]. W 1541 r. pozbawił ojca władzy, chcąc uniemożliwić przejęcie sukcesji swojemu młodszemu bratu. Po objęciu władzy, w zamiarze poszerzenia swojego terytorium, rozpoczął ekspansję na prowincje: Shinano i Hida, a w 1547 r. wszczął wojnę z władcą prowincji Echigo, Kenshinem Uesugi. Walka trwała przez następne trzydzieści lat, aż do śmierci Takedy. Zacięte bitwy były toczone głównie na równinie Kawanakajima. W jednej z nich poległo około ośmiu tysięcy wojowników.

W 1567 r. Takeda zawarł sojusz z Ieyasu Tokugawą. Wspólnie wystąpili przeciwko Ujizane Imagawie, władcy prowincji Suruga. Wojska sprzymierzeńców odniosły zwycięstwo, a Takeda został władcą Surugi. Jednak wkrótce musiał się stamtąd wycofać pod naciskiem klanu Hōjō.

Po porażce w Suruga Takeda został mnichem buddyjskim i przyjął imię Shingen. Nie oznaczało to jednak rezygnacji z władzy i dotychczasowej polityki ekspansji. W 1572 r. skierował się przeciwko dotychczasowemu sojusznikowi, zawierając przymierze z Nobunagą Oda, dążącym do zwierzchności nad całą Japonią. W bitwie pod Mikatagaharą pokonał Ieyasu Tokugawę, ale nie wykorzystał w pełni tego zwycięstwa do ostatecznej rozprawy z przeciwnikiem. Zmarł w następnym roku wskutek komplikacji spowodowanych postrzeleniem z muszkietu podczas jednej z wielu bitew, w których uczestniczył.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alex Axelrod, Charles Phillips Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.