Prefektura Ehime

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
prefektury Ehime
Flaga
Flaga
Państwo  Japonia
Wyspa Sikoku
Region Sikoku
Siedziba Matsuyama
Kod ISO 3166-2 JP-38
Gubernator Moriyuki Kato
Powierzchnia 5 676,76 km²
Populacja (01.o3.2008)
• liczba ludności

1 449 332
• gęstość 255 os./km²
Kod pocztowy 790-8570
Adres urzędu:
Ehime-ken, Matsuyama-shi, Ichibancho 4-4-2
Szczegółowy podział administracyjny
Plan
Symbole japońskie
Drzewo Sosna
Kwiat Kwiat mandarynki
satsumy
Ptak Rudzik krasny
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Ziemia 33°50′00,0″N 132°50′00,0″E/33,833333 132,833333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Japonia

Prefektura Ehime (jap. 愛媛県 Ehime-ken?)prefektura znajdująca się w północno-zachodniej części wyspy Sikoku w Japonii. Jej stolicą jest miasto Matsuyama.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do epoki Meiji na terenach obecnej prefektury istniała prowincja Iyo. Po bitwie pod Sekigaharą tereny te otrzymali od Tokugawy jego sprzymierzeńcy na czele z Yoshiaki Katō, który wybudował zamek Matsuyama, dając podwaliny dla dzisiejszego miasta Matsuyamy.

Obecna nazwa prefektury Ehime wywodzi się z Kojiki ("Księga dawnych wydarzeń") i oznacza piękną księżniczkę.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Prefektura leży w północno-zachodniej części wyspy Sikoku, nad Morzem Wewnętrznym (Setonai-kai). Graniczy z prefekturami: Kagawa i Tokushima na wschodzie i Kōchi na południu.

Rzeźba terenu jest zróżnicowana: od górzystej wewnątrz prefektury, po urozmaicone wybrzeże z licznymi wyspami. Najdalej wysuniętym krańcem prefektury jest półwysep Sadamisaki, który jest najdłuższym półwyspem w Japonii.

Z dniem 1 kwietnia 2014 roku 7% całkowitej powierzchni prefektury zostało oznaczone jako obszary chronione, a mianowicie Parki Narodowe Ashizuri-Uwakai i Seto Naikai, Quasi-Park Narodowy Ishizuchi oraz siedem Prefekturalnych Parków Naturalnych[1].

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Miasta prefektury Ehime:

Miasteczka i wioski[edytuj | edytuj kod]

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • W Ōzu można oglądać połowy ryb z wykorzystaniem kormoranów.
  • W Uwajimie można obejrzeć korridę (walki pomiędzy bykami).
  • Dogo Onsen - najstarsza w Japonii łaźnia publiczna z gorącym źródłem.
  • Góra Ishizuchi - najwyższy szczyt na Sikoku.
  • Zamek Matsuyama
  • Zamek Ōzu
  • Zamek Uwajima

Produkty regionalne[edytuj | edytuj kod]

  • Prefektura jest znana w Japonii ze swych owoców szczególnie z mandarynek zwanych w Japonii mikan.
  • Imotaki - rodzaj zupy składającej się z ziemniaków sato-imo (ang.: taro, pol.: kolokazja), kurczaka, konnyaku i innych warzyw.
  • Horakuyaki
  • Imabari yakitori - pieczony kurczak Imabari
  • Tai-somen - leszcz morski z makaronem
  • Tai-meshi - leszcz morski z ryżem
  • Hana-aji - makrela
  • Iyo Satsuma - ryba wtarta w zupę miso.
  • Taruto - rolowane ciasto biszkoptowe z masą.
  • Goshiki-somen - pięciokolorowy makaron
  • Botchan-dango - trójkolorowe kulki ze zgniecionego ryżu (mochi).

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

W prowincji Ehime rozwinięto przemysły: stoczniowy, chemiczny, papierniczy i tekstylny. W mieście Matsuyama rozwinął się przemysł: bawełniany, rolniczy, maszynowy, petrochemiczny, włókien sztucznych i ceramiczny. Wysoko rozwinięte jest leśnictwo, rolnictwo i rybołówstwo. Koło Uwajimy poławia się perły. W miasteczku Ikata istnieje elektrownia atomowa.

Przypisy

  1. Ministerstwo Ochrony Środowiska: General overview of area figures for Natural Parks by prefecture (jap.). [dostęp 2014-11-19].