Skaner 3D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przykładowy skaner 3D

Skaner 3D – rodzaj skanera, urządzenie optoelektroniczne stworzone głównie na potrzeby tzw. projektowania odwrotnego tj. procesu projektowania przemysłowego dokonywanego na bazie istniejących obiektów. Skanowanie przestrzenne opiera się na współrzędnościowej technice pomiarowej, która umożliwia bezdotykowe wyznaczenie wymiarów przestrzennie ukształtowanych rzeczywistych obiektów, ze stosunkowo wysoką dokładnością. Technika ta charakteryzuje się procedurami pomiarowymi opartymi na wartościach współrzędnych lokalizowanych punktów pomiarowych, które składają się na bryłę skanowanego elementu. Skanowanie przestrzenne jest jedną z technik lub elementem pomocnym przy tworzeniu obiektów trójwymiarowych, a także digitalizacji obiektów delikatnych, podatnych na uszkodzenia mechaniczne.

Zasada działania skanerów 3D[edytuj | edytuj kod]

Skaner 3D potrafi bezdotykowo (optycznie), dokonać pomiaru współrzędnych X,Y,Z (dla niektórych urządzeń są one wzbogacone o dodatkowe informacje o pokrywających je kolorach RGB). Zostają one zapisane w postaci chmury punktów, początkowo w formacie *txt jako macierz liczb będących współrzędnymi X,Y,Z poszczególnych punktów. Po przetworzeniu w procesie triangulacji, zamieniającej wirtualny obiekt na opis w postaci siatki trójkątów, otrzymuje się powierzchnię obiektu trójwymiarowego, którą można zapisać w popularnych formatach obiektów 3D (*VRML, *IGES, *DXF).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]