Stefan Bradl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stefan Bradl
Stefan Bradl 2012.
Stefan Bradl 2012.
Imię i nazwisko Stefan Bradl
Kraj  Niemcy
Data urodzenia 28 listopada 1989
Obecna seria
Seria MotoGP
Zespół LCR Honda MotoGP
Motocykl Honda RC213V
Sukcesy

2011: Motocyklowe Mistrzostwa Świata (Moto2) mistrz

Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Stefan Bradl (ur. 28 listopada 1989 w Augsburgu, Niemcy Zachodnie) – niemiecki motocyklista. Syn byłego zawodnika MMŚ, wicemistrza świata 250 cm³ z 1991 roku, Helmuta Bradla.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

125 cm³[edytuj | edytuj kod]

W MMŚ Stefan zadebiutował w 2005 roku, w najniższej kategorii 125 cm³, podczas GP Katalonii (nie dojechał jednak do mety). Na motocyklu KTM Niemiec wziął udział również w GP Niemiec oraz Czech. Pierwszy punkt w karierze uzyskał na czeskim torze Masaryk Circuit, plasując się na piętnastej pozycji.

W kolejnym sezonie Bradl wystartował w dziewięciu eliminacjach. Jedyne punkty ponownie uzyskał w czeskim Brnie, zajmując dwunaste miejsce. W roku 2007 przesiadł się na włoską maszynę Aprilia. Niemiec ponownie zaliczył dziewięć wyścigów. Tym razem jednak w każdej ukończonej rywalizacji plasował się w czołowej piętnastce, z czego czterokrotnie w pierwszej dziesiątce. Najlepiej spisał się podczas GP Portugalii, gdzie zajął szóstą lokatę. W klasyfikacji końcowej znalazł się na 18. pozycji.

Sezon 2008 rozpoczął od najniższego stopnia podium w GP Kataru. Pierwsze zwycięstwo odniósł na szczęśliwym dla siebie GP Czech, a kolejne trzy rundy później, w japońskim Motegi. W całym sezonie sześciokrotnie meldował się w pierwszej trójce, a podczas GP Indianapolis oraz Australii uzyskał najszybsze okrążenie. Świetne wyniki zaowocowały 4. miejscem w klasyfikacji generalnej.

Rok 2009 pomimo sporych nadziei był zdecydowanie słabszy w wykonaniu Bradla. W ciągu sezonu ani razu nie znalazł się na podium, a najlepszą uzyskaną pozycją okazało się czwarte miejsce w GP Japonii oraz Portugalii. Dorobek dwukrotnie mniejszy w stosunku do poprzedniego roku uplasował go na 10. lokacie.

Moto2[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2010 Niemiec awansował do pośredniej kategorii Moto2 (rok wcześniej jej pojemność wynosiła 250 cm³). Na motocyklu Suter Bradl notował nie najlepsze wyniki w początkowej fazie sezonu, jednak w drugiej części Stefan wyraźnie się poprawił, regularnie plasując się w czołowej dziesiątce. W przedostatniej rundzie o GP Portugalii Niemiec odniósł pierwsze zwycięstwo w karierze, po zaciętej walce z Włochem Alexem Baldolinim. Zdobyte punkty dały mu 9. miejscu.

Przełom nastąpił w 2011, wtedy to Bradl wywalczył tytuł mistrza świata kategorii Moto2[1], wygrywając pojedynek z cudownym dzieckiem hiszpańskich wyścigów motocyklowych, Marciem Marquezem. Wcześniej Stefan nie był w ogóle brany pod uwagę, jako jeden z faworytów zmagań, wymieniano za to m.in. debiutanta Marqueza, Włocha Iannone czy Thomasa Luthiego. Niemiec zaskoczył wszystkich i po 6 eliminacjach miał olbrzymią przewagę nad drugim zawodnikiem, dopiero podczas TT Holandii stracił więcej punktów nie dojeżdżając do mety, równocześnie swoją szarżę i powrót na szczyt rozpoczął Marquez, odrabiając 25 punktów do lidera na torze Assen.

Do pewnego momentu wszystkie znaki na niebie wskazały na to, że młody Hiszpan bez problemu odrobi i ostatecznie wyprzedzi Niemca, ale w Malezji uległ wypadkowi i musiał wycofać się z dalszej rywalizacji w mistrzostwach, w taki oto sposób tytuł trafił do rąk Bradla, który, jak sam przyznał, rozważał kiedyś nawet rezygnację ze ścigania, ponieważ nie osiągał satysfakcjonujących go rezultatów.

MotoGP[edytuj | edytuj kod]

Debiut MotoGP nie należał do specjalnie udanych, Stefan ani razu nie stanął na podium, przez większość czasu zaliczając po prostu solidne wyniki ( najwyżej był we Włoszech, zajął tam 4 lokatę ). Rok później, w 2013, musiał potwierdzić, że Honda nie myliła się co do jego umiejętności, a prezent w postaci fabrycznego motocykla zaprocentuje. Co prawda był to kolejny solidny sezon w wykonaniu Niemca, raz nawet wywalczył podium ( 2 miejsce Laguna Seca[2]), jednakże wciąż brakowało błysku.

W 2014 zaczął swój trzeci sezon z teamem Lucio Cecchinello.

Statystyki liczbowe[edytuj | edytuj kod]

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klasa Motocykl Wyścigi Zwycięstwa Podium PP NO Pkt Poz. koń.
2005 125 cm³ KTM 3 0 0 0 0 1 35
2006 125 cm³ KTM 9 0 0 0 0 4 26
2007 125 cm³ Aprilia 9 0 0 0 0 39 18
2008 125 cm³ Aprilia 17 2 6 0 2 187 4
2009 125 cm³ Aprilia 16 0 0 0 0 85 10
2010 Moto2 Suter 16 1 1 0 0 97 9
2011 Moto2 Kalex 16 4 11 7 3 274* 1*
Razem 86 7 18 7 5 687
  • * Sezon trwa.

Poszczególne wyścigi[edytuj | edytuj kod]

Rok Klasa Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Poz. koń. Pkt
2005 125 cm³ KTM SPA POR CHN FRA ITA CAT
Ret
NED GBR GER
16
CZE
15
JPN MAL QAT AUS TUR VAL 35 1
2006 125 cm³ KTM SPA QAT
26
TUR
19
CHN
20
FRA
18
ITA
16
CAT NED
31
GBR
Ret
GER
18
CZE
12
MAL
DNS
AUS JPN POR VAL 26 4
2007 125 cm³ Aprilia QAT SPA TUR CHN FRA ITA CAT
9
GBR NED
10
GER
13
CZE
RSM
7
POR
6
JPN
15
AUS
Ret
MAL
13
VAL
Ret
18 39
2008 125 cm³ Aprilia QAT
3
SPA
4
POR
8
CHN
5
FRA
6
ITA
10
CAT
4
GBR
Ret
NED
12
GER
2
CZE
1
RSM
Ret
IND
3
JPN
1
AUS
2
MAL
Ret
VAL
Ret
4 187
2009 125 cm³ Aprilia QAT
8
JPN
4
SPA
Ret
FRA
Ret
ITA
8
CAT
7
NED
6
GER
Ret
GBR
Ret
CZE
7
IND
7
RSM
6
POR
4
AUS
Ret
MAL
Ret
VAL
Ret
10 85
2010 Moto2 Suter QAT
Ret
SPA
14
FRA
9
ITA
14
GBR
Ret
NED
19
CAT GER
9
CZE
9
IND
Ret
RSM
5
ARA
9
JPN
7
MAL
7
AUS
5
POR
1
VAL
Ret
9 97
2011 Moto2 Kalex QAT
1
SPA
5
POR
1
FRA
3
CAT
1
GBR
1
NED
Ret
ITA
2
GER
2
CZE
3
IND
6
RSM
2
ARA
8
JPN
4
AUS
2
MAL
2
VAL
1 274
2012 MotoGP Honda QAT
8
SPA
7
POR
9
FRA
5
CAT
8
GBR
8
NED
Ret
GER
5
ITA
4
USA
7
IND
6
CZE
5
RSM
6
ARA
Ret
JPN
6
MAL
Ret
AUS
6
VAL
Ret
8 135
2013 MotoGP Honda QAT
Ret
AME
5
SPA
Ret
FRA
10
ITA
4
CAT
5
NED
6
GER
4
USA
2
IND
7
CZE
6
GBR
6
RSM
5
ARA
5
MAL
DNS
AUS
DNS
JPN
5
VAL
6
7 156
2014 MotoGP Honda QAT
Ret
AME
ARG
SPA
FRA
ITA
CAT
NED
GER
IND
CZE
GBR
RSM
ARA
JPN
AUS
MAL
VAL
NS* 0*
  • * Sezon trwa.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]