Struwit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Struwit
Struvit Guelleaufbereitung.jpg
Struwit w moczu psa.
Struwit w moczu psa.
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny (NH4)Mg[PO4]x 6 H2O
Twardość w skali Mohsa 1,5-2
Przełam nierówny
Łupliwość wyraźna
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 1,7 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółta,
brązowa,
rzadko bezbarwna,
biała (po dehydracji)
Rysa biała
Połysk szklisty
mętny (po dehydracji)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Struwit lub też guanit (fosforan magnezowo-amonowy) – mineralny, organiczny związek chemiczny, opisany po raz pierwszy w 1845 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy rombowe, krótkosłupowe, klinowe, grubotabliczkowe i wrosłe o szklistym połysku i brunatnej barwie. Łatwo ulega wietrzeniu, przechodząc w biały proszek.

Ciepło właściwe struwitu wynosi 1,65-1,7[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w młodych osadach o dużym udziale substancji organicznych, w złożach guana, kościach kopalnych, zwłaszcza zębach mamutów, kopalniach nawozów, kanałach, w szlamie z licznymi szczątkami organicznymi. Powstaje także w organizmach ludzkich, tworząc jeden z rodzajów złogów (kamieni) moczowych tzn. kamica moczowa struwitowa[2].

Miejsca występowania: Niemcy – okolice Hamburga, Dania – Limfiord, Australia – Wiktoria (jaskinie Skipton koło Ballarat), RPA – Kraj Przylądkowy, Wyspa Reunion (Ocean Indyjski).

Przypisy

  1. Wielka ilustrowana encyklopedja powszechna wydawnictwa Gutenberga, Kraków (Reprint nakładem wydawnictwa Kurpisz, Poznań 1996r., wyd. pierwsze), tom XVI, str. 242. ISBN 83-900203-0-0 (ISBN 83-86600-15-2 (Tom 16)).
  2. Różański, W. Kamica struwitowa, Przegląd Urologiczny, 2010, 11/2 (60)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” - 1996 r.
  • R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” - 1994 r.
  • Walter Schumann: Minerały świata : z systemem szybkiego oznaczania. Alma Press, 2003. ISBN 83-7020-313-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]