Subiektywizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Subiektywizm – stanowisko filozoficzne głoszące, że wszelkie poznanie zależy od właściwości umysłu ludzkiego i jego sposobu odczuwania[1][2][3]. Założenie przyjmujące doznanie podmiotowe (subiektywne), a nie obiektywną rzeczywistość. Stronniczość, kierowanie się osobistymi względami, upodobaniami, obawami, uprzedzeniami i pragnieniami w ocenie faktów i jako miernik dobra i zła[4][2][3]. Jak również subiektywizm to - tendencja do sprowadzania wszelkiego sądu do indywidualnej oceny. Utrzymuje, że piękno i brzydota, prawda i fałsz, dobro i zło zależą od punktu widzenia każdego; jest to również to, co się nazywa relatywizmem: w tym znaczeniu grecki filozof Protagoras mówił, ze "człowiek jest miara wszechrzeczy".[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

{{przypisy|przypisy= [1] [4] [2] [3]

[5]

  1. 1,0 1,1 subiektywizm (filoz.). Internetowa encyklopedia PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 subiektywizm. W: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 3,2 Władysław Kopaliński: subiectum, subiekcja, subiektywny, subiektywizm, subiekt. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line].
  4. 4,0 4,1 subiektywizm. Internetowa encyklopedia PWN.
  5. 5,0 5,1 Julia Didier: Słownik filozofii. Warszawa: Książnica, 1995.