Subiektywizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Subiektywizm – stanowisko filozoficzne głoszące, że wszelkie poznanie zależy od właściwości umysłu ludzkiego i jego sposobu odczuwania[1][2][3]. Założenie przyjmujące doznanie podmiotowe (subiektywne), a nie obiektywną rzeczywistość. Stronniczość, kierowanie się osobistymi względami, upodobaniami, obawami, uprzedzeniami i pragnieniami w ocenie faktów i jako miernik dobra i zła[4][2][3]. Subiektywizm to również tendencja do sprowadzania wszelkiego sądu do indywidualnej oceny. Utrzymuje, że piękno i brzydota, prawda i fałsz, dobro i zło zależą od punktu widzenia; jest to również to, co się nazywa relatywizmem: w tym znaczeniu grecki filozof Protagoras mówił, że "człowiek jest miarą wszechrzeczy"[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. subiektywizm (filoz.). Internetowa encyklopedia PWN.
  2. 2,0 2,1 subiektywizm. W: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 Władysław Kopaliński: subiectum, subiekcja, subiektywny, subiektywizm, subiekt. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line].
  4. subiektywizm. Internetowa encyklopedia PWN.
  5. Julia Didier: Słownik filozofii. Warszawa: Książnica, 1995.