Filozofia nauki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Filozofia nauki – dział filozofii zajmujący się badaniem filozoficznych podstaw nauki oraz jej metod, starający się odpowiedzieć na pytanie, jakie poglądy można uznać za naukowe, a jakie nie i dlaczego.

Historia i rozwój[edytuj | edytuj kod]

Początkowo filozofia nauki zajmowała się metodami konstrukcji teorii naukowych, potem analizą etapów rozwoju nauki, paradygmatami i programami badawczymi nauki. Obecnie zajmuje się sposobami istnienia przedmiotów teoretycznych, statusem teorii naukowych, metod i hipotez czy też celem oraz przyczyną istnienia praw fizyki[1][2].

Główne kierunki filozofii nauki to: scjentyzm (Rudolf Carnap, Stegmūller), racjonalizm krytyczny (Karl Popper, Hans Albert), konstruktywizm (Lorenzen, Kambartel), transcedentalny uniwersalny pragmatyzm (Apel, Jürgen Habermas).

Przedstawiciele[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy