Idealizm obiektywny

Mianem idealizmu obiektywnego określa się kierunki filozoficzne, gdzie idea głosi, że myśli i mądrość są pierwotne w stosunku do wszelakiego bytu. Przykładem takiego idealizmu jest idealizm stworzony w starożytnej Grecji przez Platona. Platon twierdził, iz wszystko "płynie" niczym rzeka Heraklita. Głosił, że świat realny nie jest jedyny. Aby zobrazować swą myśl, posługuje się alegorią jaskini. Po swoich obserwacjach otoczenia Platon wykrywa, że podobieństwa zjawisk w przyrodzie świadczą o ograniczonej liczbie form, które są "nad" i "za" tym, co widzimy. Natomiast owa idea stanowi specyfikę myśli. Do Platona odnosi się również stwierdzenie miłości platonicznej.

Alegoria jaskini – "(...) w podziemnej, ciemnej pieczarze znajdują się skuci kajdanami ludzie. Siedzą oni plecami do wyjścia, skrępowani tak, że mogą patrzeć jedynie na ścianę przed sobą. Z tyłu, u wylotu jaskini w świetle dziennym coś się dzieje, jednak ludzie w kajdanach nie mogą opuścić pieczary i jedynie obserwują "teatr cieni". Siedzą oni tak od urodzenia, w tej samej pozycji, nie czują więc ciężaru kajdan. Myślą że żyją wolni i niezależni, bowiem nie są świadomi, co może się dziać na zewnątrz jaskini."