Krytyczny realizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Krytyczny realizm (neokrytycyzm) - jeden z głównych, obok szkoły marburskiej i szkoły badeńskiej, ruchów filozoficznych wchodzących w skład neokantyzmu.

Do przedstawicieli tego ruchu można zaliczyć:

Krytycyzm dokonywał historycznie trafniejszej - realistycznej - wykładni poglądów Kanta, dlatego stał w opozycji do idącej w kierunku subiektywno- idealistycznej interpretacji ówczesnego neokantyzmu. Krytycyzm traktował w szczególności rzecz samą w sobie jako należącą do istoty filozofii Kanta.