Sukenori Kabayama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sukenori Kabayama
Sukenori Kabayama
generał, admirał
Data urodzenia 9 grudnia 1837
Data śmierci 8 lutego 1922
Przebieg służby
Lata służby 1874 - 1903
Siły zbrojne Cesarska Armia Japońska
Japońska Cesarska Marynarka Wojenna
Główne wojny i bitwy Wojna boshin
Bunt Satsumy
Wojna chińsko-japońska (1894-1895)
Późniejsza praca gubernator generalny Tajwanu, wielokrotny minister

Sukenori Kabayama Kabayama Sukenori (jap. 樺山資紀?) – japoński generał i admirał, pierwszy gubernator generalny Tajwanu.

Urodzony 9 grudnia 1837 w Satsumie (dzis. prefekturze Kagoshima). Wziął udział w wojnie boshin przeciwko siłom siogunatu, w czasie restauracji Meiji. W 1871 osiągnął stopień majora armii cesarskiej. W czasie powstana Satsumy szef sztabu okręgu Kumamoto; w następnych latach awansowany do generała-majora i mianowany Szefem Sztabu Armii Cesarskiej[1].

W 1874 zmienił służbę i został wiceministrem ds. marynarki, potem ministrem marynarki w rządach Aritomo Yamagaty i Masayoshi Matsukaty. W czasie I wojny chińsko-japońskiej pełnił funkcję Szefa Sztabu Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. W 1895 mianowany admirałem[1].

2 czerwca 1895 podpisał akt formalnej cesja Tajwanu przez Chiny na rzecz Cesarstwa Japońskiego, w następstwie podpisanego wcześniej traktat z Shimonoseki, i został mianowany przez Hirobumiego Itō gubernatorem generalnym wyspy[2] (funkcję pełnił od maja 1895 do czerwca 1896).

Kabayama był wielkim zwolennikiem aneksji wyspy i polityki asymilacji wobec tajwańskich Chińczyków, których uważał za nader bliskich kulturowo Japończykom. Jako gubernator polegał głównie na sile militarnej, by ugruntować japońskie panowanie na wyspie, na której, po wielomiesięcznych walkach, wciąż wrzało. Zwrócił się do cesarza o specjalne uprawnienia legislacyjne, które otrzymał (tzw. dyrektywa 63): pozwalały one nie tylko wykonywać, ale też - bez zgody metropolii - ustanawiać prawa dla wyspy[2]. W ciągu swej rocznej kadencji ustanowił efektywne siły policyjne i rozpoczął budowanie cywilnej administracji[3].

Po powrocie do metropolii był ministrem spraw wewnętrznych i ministrem edukacji[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kabayama, Sukenori (ang.). W: Portraits of Modern Japanese Historical Figures [on-line]. National Diet Library, 04-08-2005. [dostęp 2011-07-03].
  2. 2,0 2,1 Murray A. Rubinstein: Taiwan: a new history. Armonk, N.Y.: M.E. Sharpe, 2007, s. 203-205. ISBN 9780765614940.
  3. John Franklin. Copper: Historical dictionary of Taiwan (Republic of China). Lanham, Md.: e Scarecrow Press, 2007, s. 151. ISBN 9780810856004.