Major
| Major Wojska Lądowe |
|
| Aktualne oznaczenie stopnia | |
 naramiennik |
|
 kurtka nieprzemakalna |
|
| Oznaczenie stopnia do 1939 | |
 naramiennik |
Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.
Spis treści |
[edytuj] Oznaczenia
Polski oficer w stopniu majora na naramiennikach nosi dwie belki i gwiazdkę. Oznaczenie stopnia na czapce garnizonowej składa się z dwóch wąskich galonów umieszczonych na całej długości łuku daszka oraz z jednej gwiazdki umieszczonej na środku otoku.
W Armii Rosyjskiej (carskiej) nie było stopnia majora (zlikwidowano go w 1884). Kapitan od razu awansował do stopnia podpułkownika. Równocześnie istniał stopień sztabskapitana, wyższy od porucznika, niższy zaś od kapitana.
[edytuj] Stanowiska w Wojsku Polskim
Obecnie w Wojsku Polskim dla oficera w stopniu majora przewidziane są między innymi stanowiska: zastępców dowódców batalionów, szefów sekcji oddziałów (pułk, brygada) oraz oficerów wydziałów w sztabach wyższych szczebli.
[edytuj] Etymologia
Etymologia słowa - śrdw. łac. major domus dosł. "zarządca domu"; późn. łac. maioratus "wyższość" od łac. maior "większy; starszy" od magnus.
[edytuj] Znane osoby w stopniu majora
- Ignacy Bronisz - jeden z dowódców zwycięskiej obrony twierdzy w Fuengirola koło Malagi siłami 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego przeciwko brytyjskiemu korpusowi lorda Blayneya 14 - 15 października 1810
- Henryk Dobrzański - ps. Hubal - pierwszy dowódca partyzancki II wojny światowej (pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika)
- Walerian Łukasiński - polski działacz niepodległościowy, żołnierz 4 Pułku Piechoty Liniowej (Czwartaków)
- Wojciech Kak - major wojsk polskich i francuskich, uczestnik kampanii napoleońskich oraz powstania listopadowego (pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika)
- Ferenc Puskás - węgierski piłkarz
- Henryk Sucharski - dowódca obrony Westerplatte (pośmiertnie awansowany do stopnia generała brygady)
- Zygmunt Szendzielarz ps. Łupaszko - dowódca 5 Wileńskiej Brygady AK (tzw. Brygady śmierci)
- Bolesław Waligóra - wieloletni szef Centralnego Archiwum Wojskowego, jeden z twórców archiwistyki wojskowej.
- Richard Winters - był trzecim dowódcą kompanii E, drugiego batalionu, 506 Spadochronowego Pułku Piechoty będącego częścią 101 Dywizji Powietrznodesantowej Armii Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej. Jego losy zostały ukazane w serialu "Kompania Braci".
[edytuj] Stopień majora w innych krajach
- Kanada, Niemcy, Wielka Brytania, USA, Szwecja, Dania: Major
- Francja, Irlandia: Commandant
- Finlandia: Majuri
- Afganistan: Jagran (جګړن)
- Północna Korea: Sojwa
- Południowa Korea: Soryong
- Chorwacja: Bojnik
- Grecja: Tagmatarkhis
- Turcja: Binbaşı
- Hiszpania: Comandante
- Chiny: 少校
- Węgry: Őrnagy
- Mongolia: Хошууч
[edytuj] Historia
Po raz pierwszy w dziejach stopień majora pojawił się w XVI wieku w hiszpańskiej piechocie. W Polsce stopień ten używany jest od XVII wieku, przy czym przez dłuższy czas wiązały się z nim obowiązki administracyjno-gospodarcze, szkoleniowe i dyscyplinarne. Później major był przeważnie dowódcą batalionu.
[edytuj] Literatura
- Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2
|
|||||||||||
