Sumeryjska lista królów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sumeryjska lista królów – dzieło sumeryjskiego piśmiennictwa, będące listą władców i dynastii rządzących Sumerem, począwszy od królów panujących przed potopem, a na I dynastii z Isin kończąc (początek II tys. p.n.e.). Dzieło to ma charakter półlegendarny, dlatego dyskwalifikuje się je jako źródło historyczne i traktowane jest przez badaczy dziejów starożytnej Mezopotamii z dużą dozą ostrożności. Informacje tam zawarte poddawane są ciągłej weryfikacji i konfrontowane z innymi źródłami piśmienniczymi oraz znaleziskami archeologicznymi.

Sumeryjska lista królów powstała najprawdopodobniej pod koniec III tysiąclecia p.n.e., za panowania władców z III dynastii z Ur[1]. Jej treść udało się zrekonstruować na podstawie 15 zachowanych kopii, pochodzących w większości z okresu starobabilońskiego i datowanych na XVIII w. p.n.e.[2] Kopie te nie są identyczne – zachowane wersje różnią się często między sobą co do kolejności panujących dynastii i długości rządów poszczególnych władców[2].

Autor lub autorzy Sumeryjskiej listy królów założyli, iż dynastie w niej wymienione panowały kolejno po sobie, a upadek jednej wyznaczał początek panowania następnej. Z tego też powodu tekst ten zwany jest niekiedy „Kroniką pojedynczej monarchii”[1]. Wiemy jednak obecnie, iż niektóre z wymienionych tam dynastii były sobie współczesne (np. Agga z I dynastii z Kisz panował w tym samym czasie co Gilgamesz z I dynastii z Uruk).

Dzieje ludzkości zostały podzielone na okres przed potopem i po potopie. Lista wylicza pięć prastarych miast istniejących przed tą katastrofą: Eridu, Bad-tibira, Larak, Sippar i Szuruppak. Utwór zaczyna się od podkreślenia, skąd pochodzi ludzka cywilizacja. Cechą znamienną było panowanie przedpotopowych władców, liczące po kilkanaście tysięcy lat, czytamy w niej:

Gdy królestwo zostało zesłane z niebios, królestwo było w Eridu. W Eridu Alulim został królem i panował 28 800 lat. Alalgar panował 36 000 lat... Teraz porzucę sprawę Eridu; jego królestwo zostało przeniesione do Bad-tibira...

Spis ciągnie się w tak lakonicznej formie. Wspomniany wcześniej przedział dziejów ujęty został następująco:

Pięć było tych miast. Ośmiu królów panowało przez 241 200 lat. Ale potop zmiótł wszystko.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Piotr Michalowski, Sumerian..., s. 81.
  2. 2,0 2,1 Piotr Michalowski, Sumerian..., s. 82.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Michalowski, Sumerian King List, [w:] Mark Chavalas (edytor), The Ancient Near East – Historical Sources in Translation, Blackwell Publishing, Carlton 2006, s. 81-85.
  • Marian Bielicki, Zapomniany świat Sumerów, PIW, Warszawa 1969.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]