Syberia II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Syberia II
{{{nazwa}}}
Producent Microïds
Wydawca Microïds
Dystrybutor PL: Cenega
Seria gier Syberia
Projektant

Benoît Sokal

Kompozytor Inon Zur
Silnik Virtools Engine 3.0
Data wydania

Windows:
29 marca 2004[1]
PL: 30 lipca 2004[1]
Xbox, PlayStation 2:
29 marca 2004[2] [3]

Gatunek

przygodowa, steampunk[1]

Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: Teen[4]
PEGI: 3[1]

Język angielski, polski
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Xbox
PlayStation 2
Nośniki

CD (3)

Kontrolery mysz, klawiatura, gamepad
Poprzednik Syberia
Kontynuacja Syberia 3

Syberia IIkomputerowa gra przygodowa, która jest kontynuacją Syberii; stworzona oraz wydana przez firmę Microïds 29 marca 2004 na platformy Windows, Xbox i PlayStation 2. Gra opowiada o prawniczce Kate Walker, która razem ze swoim przyjacielem Hansem stara się spełnić jego marzenie z dzieciństwa – zobaczyć żyjące mamuty na Syberii.

W polskiej wersji językowej, wydanej przez Cenega, w rolach głównych udział biorą ci sami aktorzy, co poprzednio (z wyjątkiem Oscara i Borysa). Gra została dobrze odebrana przez recenzentów, uzyskując 80% na serwisie Metacritic. Chwalono ją za ciekawą fabułę i wymagające zagadki do rozwiązania, wytknięto zaś zbyt proste dialogi między postaciami.

W produkcji znajduje się Syberia 3.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Syberia II kontynuuje przygody Kate Walker z pierwszej części, której retrospekcja jest dostępna w głównym menu[5]. Gra rozpoczyna się animacją, w której kobieta przyrzeka Hansowi Voralbergowi, że dowiezie go na Syberię. Tak jak w pierwszej części graczowi towarzyszy wysoce wyspecjalizowany automat – maszynista imieniem Oskar. W grze jest kilkunastu nowych ważnych bohaterów, między innymi Iwan i Igor: para niezbyt rozgarniętych rzezimieszków, pułkownik Emeliow, mała dziewczynka Malka oraz foka Juki.

Romansburg[edytuj | edytuj kod]

Akcja rozpoczyna się w małym miasteczku zwanym Romansburg, gdzie Hans zapada w chorobę. Kate dowiaduje się od Malki, że w pobliżu jest klasztor położony na wzgórzu i postanawia się tam udać, by poprosić o pomoc dla przyjaciela. Hans opowiada jej o swoim przyjacielu w klasztorze, który zna medycynę Jukoli. Okazuje się, że od dawna nie żyje, ale pozostawił po sobie pamiętnik, dzięki któremu Kate robi ziołową świecę dla Hansa. Patriarcha zabrania im opuścić klasztor, dlatego Kate z Hansem uciekają zjeżdżając na trumnie.

Po powrocie do miasteczka Hans prosi Kate, by przed odjazdem zainstalowała mechaniczne serce, które przygotował dla koni z lokalu. Podczas jej nieobecności Iwan i Igor kradną pociąg, żeby wzbogacić się na mamutach. Kate stara się podążać za nimi używając drezyny zasilanej przez Jukiego.

Odludzie[edytuj | edytuj kod]

Kate dogania pociąg, który zawala za sobą most zostawiając ją po drugiej stronie rozpadliny. Razem z Juki przemierza więc rzekę, gdzie spotyka starego znajomego Borysa, któremu rozbił się samolot. Z jego pomocą Kate udaje się dostać do pociągu przy pomocy katapulty (wyrzucanego fotela), ale okazuje się, że para złodziei uciekła zabierając Hansa ze sobą.

Gdy ich odnajduje, Iwan zbiera kość słoniową a przerażony Igor nasłuchuje hałasów z pobliskiego pomnika. Kate powstrzymuje wydobywający się z niego dźwięk i przekonuje Igora, żeby opuścił swojego kompana. Podczas rozmowy z Iwanem on nie pozwala jej uciec, wtedy lód się zawala i Kate spada w ciemność.

Wioska Jukoli[edytuj | edytuj kod]

Kate budzi się w podziemnej wiosce Jukoli. Odnajduje tam Hansa, który jest umierający. Po namowach lokalni ludzie pomagają jej przemieścić pociąg do środka. Z pomocą szamana Kate łączy się duchowo z myślami przyjaciela.

Sen ma miejsce w Valadilene, rodzinnej miejscowości Volarberga. Kate spotyka surowego ojca Hansa i Anny, który więzi syna na strychu za złe zachowanie. Gdy udaje się jej dostać do Hansa, przekonuje go, żeby się nie poddawał. On się zgadza prosząc o "otwarcie serca" Oskara, po czym sen się kończy. Kate spełnia prośbę; ciała Oskara i jego twórcy łączą się w jedno, dzięki czemu Hans zostaje przywrócony do życia.

W dalszej podróży pociągiem przeszkadza koniec torów. Używając pary wodnej z pociągu, Kate rozmraża pobliską arkę, którą kontynuują wyprawę.

Wyspa pingwinów[edytuj | edytuj kod]

Wędrówka zostaje przerwana przez Iwana, który który próbuje zostawić Kate na lodowcu. Kiedy on schodzi na ląd główna bohaterka wkrada się na statek z drugiej strony i odpływa. Iwan próbuje rzucić jajem pingwinów w arkę ale one go zatrzymują dziobiąc go.

Syberia[edytuj | edytuj kod]

Arka dociera w końcu do celu. Kate używa rogu Jukoli, żeby wezwać mamuty. W końcowej scenie Hans wsiada na jedno ze stworzeń i odchodzi w dal, a Kate płacząc macha mu ręką na pożegnanie.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Syberia II jest grą typu wskaż i kliknij z widokiem trzecioosobowym. Podczas gry postać zbiera przedmioty do których ma dostęp z okna ekwipunku, gdzie może również przeczytać wszystkie zgromadzone dokumenty[5]. Chodząc po lokacjach gracz rozmawia z postaciami niezależnymi, a dzięki telefonowi może skontaktować się z niektórymi na dystans[5]. Autorzy wprowadzili tu nowe rozwiązanie w stosunku do części pierwszej, w grze można sterować również klawiaturą[6]. Zagadki są na nieco wyższym poziomie niż w poprzedniej grze – wymagają większego myślenia, kojarzenia faktów, znajdowania wyjścia z problemu i rozumienia powiązań między poszczególnymi częściami zagadki[7].

Tworzenie gry[edytuj | edytuj kod]

Wymagania gry
Minimalne Zalecane
Microsoft Windows
System operacyjny Windows 98, Windows Me, Windows XP
Procesor Intel Pentium 2 350 MHz lub lepszy Intel Pentium 3 800 MHz lub lepszy
Pamięć operacyjna 64 MB RAM 128 MB RAM
Wolne miejsce na dysku twardym 400 MB
Karta graficzna kompatybilna z DirectX z 16 MB RAM 32 MB[8]
Karta dźwiękowa kompatybilna z DirectX

Syberia II została zapowiedziana 14 października 2002[9]. Gra miała wyjść w październiku 2003 ale ale jej wydanie zostało przełożone na kolejny rok[10]. Wersja demonstracyjna wyszła 1 marca 2004[11] a gra poszła do tłoczni dzień później[12].

Silnik gry nie tylko wyświetla płatki śniegu i ślady stóp ale jest również o wiele wydajniejszy od oryginału[7]. Postacie są bardziej szczegółowe, a ich animacje płynniejsze i bardziej naturalne[7].

Muzykę do gry stworzył kompozytor Inon Zur, odpowiedzialny także za oprawę dźwiękową do Icewind Dale II[13]. Do jej stworzenia zainspirowała go intrygująca historia i piękne przerywniki filmowe[14].

Fabuła gry została w większości napisana podczas prac nad Syberią[7]. Prace nad nią trwały krócej niż nad częścią pierwszą, mimo to czas potrzebny na przejście Syberii 2 jest porównywalny z ilością czasu, jaką zabrało ukończenie poprzedniczki.

Obsada głosowa[edytuj | edytuj kod]

Postać Polski dubbing[15]
Anna Voralberg Beata Łuczak
Narrator Ireneusz Machnicki
Hans Voralberg Mikołaj Müller
Patriarcha Roch Siemianowski
Kate Walker Brygida Turowska

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Adventure Gamers 4.5/5 gwiazdek[16]
Gry-Online 8,5/10[17]
GameSpot 7,8/10[18]
GameSpy 3/5 gwiazdek[19]
GameZone 8/10[20]
IGN PC: 8,6/10[21]
Xbox: 8,4/10[22]
PS2: 8,4/10[22]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

PC: 79,38% (z 25 recenzji)[23]
Xbox: 68,44% (z 8 recenzji)[24]
PS2: 66% (z 4 recenzji)[25]

Metacritic

80% (z 23 recenzji)[4]

Gra została pozytywnie odebrana przez recenzentów zyskując średnią ocen 80% na serwisie Metacritic[4]. Redaktor Void z Gry-Online napisał, że Syberia II to jedna z najlepszych gier przygodowych ostatnich czasów[17]. Juan Castro z IGN uważa, że pomimo tego że gra jest krótka, to akcja przyciąga od pierwszych sekund. Uwzględnił także ponadprzeciętność wykonania oprawy graficznej i muzyki[21].

Według recenzji GameSpy gra nie udźwignęła wysokich standardów poprzedniczki, zamieniła postacie i scenariusz w rzeczy prostolinijne[19]. Podobnego zdania jest Scott Osborne z GameSpot, który uważa ,że w grze brakuje magii z części pierwszej[18].

Kompozytor muzyki do gry Inon Zur uważa że gra wytycza nowe standardy w dziedzinie tworzenia gier komputerowych[14].

Kontynuacja[edytuj | edytuj kod]

W produkcji jest trzecia część gry[26]. Firma Microïds postanowiła zmienić oprawę graficzną: zamiast ręcznie rysowanych teł grafika ma być w pełni trójwymiarowa. Twórcy nawiążą do swojej innej przygodówkiStill Life. Jej główną bohaterkę agentkę FBI Victorię McPherson umieszczą na drodze prawniczki Kate Walker[27]. 15 grudnia 2010 Microïds potwierdził, że gra jest w preprodukcji[28]. Benoît Sokal, jeden z twórców dwóch pierwszych gier ujawnił, że powrócił do producenta żeby pracować nad kontynuacją[29].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Syberia II [PC] (pol.). Gry-Online. [dostęp 2012-05-21].
  2. Syberia II [PS2] (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-21].
  3. Syberia II [Xbox] (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-21].
  4. 4,0 4,1 4,2 Syberia II Review (ang.). Metacritic. [dostęp 2012-05-17].
  5. 5,0 5,1 5,2 Solnica: Syberia II – opis przejścia – poradnik do gry (pol.). Gry-OnLine, 2004-06-03. [dostęp 2012-05-21].
  6. Interview With Benoit Sokal (ang.). gameboomers.com. [dostęp 2012-06-08].
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Benoît Sokal interview (ang.). adventuregamers.com, 2003-04-30. [dostęp 2012-05-21].
  8. Syberia II (ang.). allgame.com. [dostęp 2012-05-18].
  9. Justin Calvert: Syberia 2 announced (ang.). GameSpot, 2002-10-14. [dostęp 2012-05-17].
  10. Syberia II pushed to 2004 (ang.). GameSpot, 2003-09-03. [dostęp 2012-05-17].
  11. UV: Już w poniedziałek wielki debiut oficjalnego demo gry Syberia II (pol.). Gry-OnLine, 2004-02-27. [dostęp 2012-05-21].
  12. Syberia II goes gold (ang.). GameSpot, 2004-03-02. [dostęp 2012-05-17].
  13. Justin Calvert: Inon Zur score for Syberia II (ang.). uk.gamespot.com, 2004-01-23. [dostęp 2012-05-17].
  14. 14,0 14,1 Wojak: O muzyce w grze Syberia II słów kilka (pol.). Gry-OnLine, 2004-01-23. [dostęp 2012-05-17].
  15. Syberia 2 (pol.). dubscore.pl. [dostęp 2012-10-07].
  16. Christina Gmiterko: Syberia II review (ang.). adventuregamers.com, 2004-03-30. [dostęp 2012-05-17].
  17. 17,0 17,1 Void: Syberia II – recenzja gry (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-17].
  18. 18,0 18,1 Scott Osborne: Syberia II Review (ang.). GameSpot. [dostęp 2012-05-17].
  19. 19,0 19,1 Allen Rausch: Syberia II (ang.). GameSpy, 2004-04-03. [dostęp 2012-05-17].
  20. jkdmedia: Syberia II – PC – Review (ang.). GameZone, 2004-04-04. [dostęp 2012-05-17].
  21. 21,0 21,1 Juan Castro: Syberia II Review (ang.). IGN, 2004-03-19. [dostęp 2012-05-17].
  22. 22,0 22,1 Juan Castro: Syberia II (ang.). IGN, 2004-10-14. [dostęp 2012-05-17].
  23. Syberia II (ang.). GameRankings. [dostęp 2012-05-17].
  24. Syberia II (ang.). GameRankings. [dostęp 2012-05-17].
  25. Syberia II (ang.). GameRankings. [dostęp 2012-05-17].
  26. fsm: Syberia 3 jednak powstaje (pol.). Gry-OnLine, 2009-04-17. [dostęp 2012-05-21].
  27. Syberia III [PC] (pol.). Gry-OnLine. [dostęp 2012-05-21].
  28. Syberia III nadal w produkcji (pol.). Gry-OnLine, 2010-12-19. [dostęp 2012-05-21].
  29. Benoit Sokal, czyli twórca serii Syberia, wrócił do Microids (pol.). Gry-OnLine, 2010-03-04. [dostęp 2012-05-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]