Szlifierka kątowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szlifierka kątowa
AngleGrinder.jpg
Szlifierka kątowa firmy DeWalt
Przeznaczenie przecinanie i szlifowanie
Budowa silnik elektryczny, przekładnia stożkowa, rękojeści, wrzeciono
Głośność pracy >90 dB[1]
Osprzęt tarcze tnące i szlifujące, szczotki, papiery ścierne

Szlifierka kątowa (kol. fleksa, gumówka, grajnerka, fleks, diaks bądź boszka) – jest to narzędzie pneumatyczne lub elektryczne, przeznaczone do cięcia, szlifowania i polerowania.

W szlifierce kątowej silnik napędza za pośrednictwem przekładni stożkowej wrzeciono zwykle do prędkości 11000 obr./min, na którym może być zamocowana:

  • tarcza przeznaczona do cięcia metali, betonu lub innych materiałów
  • tarcza do szlifowania
  • szczotka druciana (z drutu karbowanego lub plecionego) do usuwania warstw lakierniczych i rdzy.
  • tarcza polerska
  • tarcza łańcuchowa do cięcia drewna

Osprzęt do szlifierek kątowych jest produkowany w znormalizowanych rozmiarach. W Europie ma on średnicę zewnętrzną 115, 125, 150, 180, 230 i 300 mm.

Przypisy

  1. Table Of Sound Pressure Levels (ang.). [dostęp 2014-12-19].