Wiertarka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Schematyczny rysunek wiertarki

Wiertarka (dawniej także bormaszyna) – urządzenie do wiercenia, rozwiercania i pogłębiania okrągłych otworów przy pomocy wiertła.

Proste wiertarki ręczne (zwane świdrami) były używane już 4 tys. lat p.n.e. W średniowieczu używano wiertarek napędzanych siłą mięśni lub przez koła wodne.

[edytuj] Rodzaje

wiertarka ręczna – przenośne urządzenie do wiercenia z napędem ręcznym (za pomocą korby – korba, z trzonem spiralnym – furkadło), elektrycznym lub pneumatycznym
wiertarka stołowa – niewielka obrabiarka ustawiana na stole warsztatowym
wiertarka kolumnowa – wiertarka, lub jej wrzeciono jest mocowana na kolumnie umożliwiającej pozycjonowanie wiertarki, jej przesuw w pionie oraz pionowy napęd
wiertarka udarowa – wiertarka, w której wiertło, oprócz ruchu obrotowego, wykonuje ruch posuwisto-zwrotny, uderzając o obrabiany materiał, stosowana do obróbki materiałów twardych i kruchych, głównie materiałów budowlanych
wiertarka rewolwerowa – z rewolwerową głowicą narzędziową
wiertarka wielowrzecionowa – z wieloma obracającymi się jednocześnie wrzecionami, można nią wiercić wiele otworów jednocześnie
wiertarka współrzędnościowa – do wiercenia otworów o bardzo dokładnym położeniu

Korba – ręczna wiertarka do drewna
Elektryczna wiertarka ręczna
Wiertarko-wkrętarka akumulatorowa:
A – wiertarka z akumulatorem,
B – ładowarka akumulatorów,
C – końcówki wkrętaków
Wiertarka promieniowa