Stołowa pilarka tarczowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stołowa pilarka tarczowa
Pila tarczowa RB.jpg
Pilarka tarczowa w wykonaniu fabrycznym. Widoczny tzw. klin rozszczepiający
Przeznaczenie przecinanie elementów drewnianych
Budowa podstawa, blat, napęd, tarcza, osłony
Osprzęt tarcze tnące
Podobne pilarka elektryczna
Piła tarczowa "domowej" konstrukcji. Zwraca uwagę brak osłon

Stołowa pilarka tarczowa (krajzega – nazwa używana głównie w centralnej Polsce, trajzega – głównie w woj. łódzkim oraz świętokrzyskim, cyrkularka, curkulatka, piła do drewna, piła budowlana) – maszyna służąca do cięcia drewna, rzadziej betonu, płytek ceramicznych, aluminium przy pomocy piły mającej kształt okrągłej tarczy zębatej.

Składa się z podstawy (kratownica metalowa lub żeliwny odlew; dawniej także drewniane stoły o wzmocnionej konstrukcji), do której umocowany jest blat (stalowy bądź aluminiowy, w konstrukcjach domowych często drewniany lub z lignofolu) i wałek z przymocowaną piłą tarczową. Wałek ten jest napędzany paskiem klinowym do prędkości ok. 2-4 tys. obr./min przez silnik zamocowany w dolnej części konstrukcji.

Silnik elektryczny w niej zamocowany jest najczęściej trójfazowym silnikiem asynchronicznym pracującym przy napięciu trójfazowym 400 V.

Ze względu na prostą konstrukcję, piły tarczowe często wykonywane są w domowych warunkach. Zwykle nie posiadają one osłon ani innych zabezpieczeń (np. tzw. klina rozszczepiającego czy wyłącznika awaryjnego), co jest częstą przyczyną wypadków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]