Szparag pierzasty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Szparag pierzasty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | szparagowce |
| Rodzina | szparagowate |
| Rodzaj | szparag |
| Gatunek | szparag pierzasty |
| Nazwa systematyczna | |
| Asparagus setaceus (Kunth) Jessop [2] |
|
| Synonimy | |
|
Asparagus plumosus Baker |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Szparag pierzasty (Asparagus setaceus) – gatunek rośliny z rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Pochodzi z Afryki Południowej (Kenia, Republika Południowej Afryki, Zambia), jest uprawiany w wielu krajach świata jako roslina ozdobna[3]. Potocznie nazywany bywa "paprotką"[4]
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
Posiada bardzo drobne, igiełkowate liście. Kwiaty są białe, drobne i niepozorne. Owoce to czerwone jagody[4].
Zastosowanie [edytuj]
Roślina ozdobna: uprawiana głównie na zieleń ciętą w bukieciarstwie, oraz jako roślina pokojowa. Jej głownym walorem ozdobnym są drobne, żywozielone, igiełkowate liście. W Polsce często uprawiana jest w szklarniach, również w zimie[5].
Uprawa [edytuj]
- Wymagania: roślina toleruje miejsca gorzej oświetlone, jednak intensywniejsze oświetlenie powoduje szybszy wzrost. Temperatura wymagana mieści się w przedziale 8-21 °C. W lecie wymaga dużo wody, 2-3 razy w tygodniu w zależności od stanowiska, nie można dopuścić ani do przesuszenia bryły korzeniowej ani do jej zalania – w obu przypadkach roślina żółknie i gubi maleńkie listki. Przy uprawie na zieleń ciętą wymaga intensywnego nawożenia[5].
- Sposób uprawy: właściwie podlewany może wytworzyć w sezonie 12 nowych pędów. Przesadzać należy w zależności od siły wzrostu, przeciętnie raz do roku. Asparagus nie jest wymagającą rośliną i zadowoli się standardową mieszanką, choć niewielki dodatek ziemi gliniastej bardzo jej służy. Rozmnaża się go za pomocą podziału bryły korzeniowej lub z nasion w kwietniu. Początkowo młode rośliny rosną bardzo powoli. Od wysiewu nasion do pikowania zwykle 5-7 miesięcy. Roślina jest bardzo odporna. Jeżeli zdarzy się przesuszenie rośliny tak, że straci wszystkie liście, należy podlać, a nowe pędy prawdopodobnie się pojawią. W razie ataków mszyc, czy innych szkodników, lepiej ścinać pędy przy samej ziemi i wyrzucić razem ze szkodnikami. Asparagus dość silnie reaguje na środki chemiczne i bardzo trudno bez zniszczenia rośliny pozbawić ją szkodników[5].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-12].
- ↑ The Plant List. [dostęp 2013-01-30].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2013-01-30].
- ↑ 4,0 4,1 David Longman: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Warszawa: PWR i L, 1997. ISBN 83-09-01559-3.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
