Szymon Szymonowic
| Szymon Szymonowic | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 24 października 1558 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 5 maja 1629 Czernięcin |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Sielanki |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
 Teksty na Wikiźródłach |
|
 Cytaty w Wikicytatach |
|
Szymon Szymonowic, Simon Simonides herbu Kościesza (ur. 24 października 1558 we Lwowie, zm. 5 maja 1629 w Czernięcinie pod Zamościem) – polski poeta okresu renesansu, pochodzenia ormiańskiego. Stworzył polską nazwę gatunku - sielanka[1].
Był synem Szymona z Brzezin, który był rektorem szkoły katedralnej i rajcą lwowskim. W roku 1575 studiował w Akademii Krakowskiej na wydziale sztuk wyzwolonych. Studia kontynuował we Francji i Belgii. Od 1586 roku związany był z Janem Zamoyskim, z którym współorganizował w latach 1593-1605 Akademię Zamojską. W 1590 uzyskał tytuł szlachecki i herb Kościesza z odmianą.
Za najważniejsze dzieło Szymonowica uznaje się Sielanki wydane w 1614 roku w Zamościu. W dwudziestu utworach tam zamieszczonych widoczne są odwołania do Teokryta, twórcy sielanki jako gatunku literackiego oraz do Wergiliusza i Jana Kochanowskiego.
Szymonowic opublikował także dwa dramaty po łacinie: Castus Joseph (1587), Pentesilea (1617).
Rok jego śmierci zamyka epokę polskiego renesansu.
Przypisy
- ↑ Andrzej Z. Makowiecki, Andrzej Markowski, Włodzimierz Paszyński, Tomasz Wroczyński, Pamiętajcie o ogrodach... Część 1, str. 273, WSiP, Warszawa 2002
