Tłumienność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tłumienność – jeden z podstawowych parametrów opisujących zdolność danego łącza do realizacji transmisji (kabel, światłowód, łącze bezprzewodowe). Łącza tłumią sygnał z kilku powodów: – szumów termicznych, – rozpraszania sygnału na zaburzeniach struktury materiału, – przeników i przesłuchów (przy łączach miedzianych), – pojemności i indukcyjności pasożytniczych (przy łączach miedzianych).

Wielkość tłumienia określa spadek mocy sygnału przepływającego przez łącze transmisyjne. Wartość wyznaczana jest jako logarytm stosunku mocy sygnału na wyjściu do mocy sygnału na wejściu.

10 \cdot \log \frac{P}{P_0} – dla mocy,
20 \cdot \log \frac{A}{A_0} – dla napięcia i prądu.

Wartość 10 przed logarytmem (dla mocy) bierze się stąd, że wynik podaje się dB (czyt. decybelach). Z kolei 20 (dla prądu i napięcia) bierze się stąd, że moc wyrażona jest wzorem

P=U \cdot I

W skali logarytmicznej musi być określony pewien poziom odniesienia. Poziom odniesienia dla mocy określany jest w oparciu o pewną stałą rezystancję R. Korzystając z prawa Ohma moc można obliczyć ze wzoru:

P=\frac{U^2}{R}=I^2 \cdot R

Po zlogarytmowaniu, we wzorze na tłumienność amplitudową pojawi się czynnik 2.

Spis treści

Tłumienność w łączach światłowodowych [edytuj]

Kable światłowodowe na przełomie wieków były ulepszane w celu zmniejszenia ich tłumienności, zniwelowaniu niekorzystnych zjawisk takich jak – dyspersja, czy też wyeliminowanie problemów z połączeniem dwóch kabli światłowodowych.

Dla kabli światłowodowych z kwarcu (szklanych) wyróżniamy 3 optymalne długości fal dla których tłumienność włókna światłowodowego jest mała. Te 3 okna transmisyjne były wykorzystywane i wdrażane jedno po drugim – z powodu trudności technologicznych.

I okno transmisyjne [edytuj]

Było powszechnie wykorzystywane od początku istnienia techniki światłowodowej. Tłumienność na długości fal 0,85 μm, dość wysoka 1–2 dB/km. Zaletą tego okna transmisyjnego są stosunkowo tanie emitery i odbiorniki. Bez regeneracji sygnał może być transmitowany na odległość kilkunastu kilometrów.

II okno transmisyjne [edytuj]

Zostało wprowadzone około 1995 roku. Tłumienność na długości fal 1,3 μm to około 0,5 dB/km. Efektywny zasięg transmisji bez regeneracji to około 50 km.

III okno transmisyjne [edytuj]

Zostało wprowadzone do użytku na przełomie XX i XXI wieku. Dla długości fal 1,55 μm, tłumienność ma wartość od ok. 0,2 dB/km, zasięg do 200 km, a przy bardzo dobrym doborze włókien zasięg bez regeneracji sygnału może przekroczyć 800 km.

W światłowodach plastikowych okna transmisyjne nie występują. Wielką zaletą są natomiast łatwość połączeń i bardzo tanie emitery i odbiorniki światła. Znaczna tłumienność o wartości do 20 dB/km bardzo utrudnia transmisję nawet na odległość jednego kilometra.