Teleskop kosmiczny Chandra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Teleskop kosmiczny Chandra
Chandra X-ray Observatory.jpg
Wizja artystyczna teleskopu
Indeks COSPAR 1999-040B
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Rakieta nośna wahadłowiec Columbia (misja STS-93)
Miejsce startu Centrum Kosmiczne imienia Johna F. Kennedy’ego, Stany Zjednoczone
Orbita
(docelowa, początkowa)
Perygeum 20 046[1] km
Apogeum 128 769[1] km
Okres obiegu 3808,60[1] min
Nachylenie 45,1[1]°
Czas trwania
Początek misji 23 lipca 1999 (04:31 GMT)
Wymiary
Wymiary dł. 12,2 m, rozpiętość baterii słonecznych: 18,9 m[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Teleskop kosmiczny Chandra (ang. Chandra X-ray Observatory, CXO) – teleskop kosmiczny pracujący w zakresie promieni rentgenowskich, wyniesiony na orbitę przez prom kosmiczny Columbia 23 lipca 1999 roku podczas misji STS-93.

Nosi on imię hinduskiego fizyka pracującego w USA Subrahmanyana Chandrasekhara, który jako pierwszy obliczył maksymalną masę białego karła (Granica Chandrasekhara). W sanskrycie słowo ćandra oznacza „Księżyc” lub „jasny”.

Teleskop Chandra jest trzecim z kosmicznych obserwatoriów wystrzelonych przez agencje NASA oraz ESA. Pierwszym był pracujący w zakresie światła Hubble, potem wyniesiono wykrywającego promieniowanie gamma Comptona. Po teleskopie Chandra został umieszczony w kosmosie jeszcze jeden teleskop prowadzący obserwacje w zakresie podczerwieni – Kosmiczny Teleskop Spitzera. Przez pewien czas Chandra był określany skrótem AXAF (ang. Advanced X-ray Astronomical Facility).

Prowadzenie obserwacji w zakresie promieni rentgenowskich utrudnia pochłaniająca je atmosfera Ziemi. Teleskopy kosmiczne pozwalają na pokonanie tego ograniczenia, co pozwala na obserwacje białych karłów, gwiazd neutronowych oraz czarnych dziur.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Mark Wade: Chandra (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2013-09-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]