Granica Chandrasekhara

Granica Chandrasekhara (od nazwiska indyjskiego astrofizyka Subramanyana Chandrasekhara) – maksymalna masa białego karła równa około 3·10³⁰ kg, czyli 1,44 masy Słońca

$M_{Ch} \approx 1{,}44M_{\odot}$

gdzie $M_{\odot}$ to masa Słońca.

Granicę (masę) Chandrasekhara $M_{Ch}$ można w przybliżeniu obliczyć na podstawie wzoru

$M_{Ch} \approx \left ( \frac{\hbar c}{G}\right )^{3/2}\frac{1}{m_{p}^{2}}$

gdzie:

$\hbar$ to zredukowana stała Plancka równa 1,054 571 68 (18)·10⁻³⁴ J·s,

$c$ to prędkość światła równa 299 792 458 m/s,

$G$ to stała grawitacji wynosząca 6,67·10⁻¹¹ N m²/kg²,

$m_{p}$ to masa protonu wynosząca 1,67262171(29)·10 ⁻²⁷ kg.

W 1930 roku Subrahmanyan Chandrasekhar wykazał, że im większa jest masa białego karła, tym silniej zapada się on pod działaniem własnej grawitacji i tym staje się mniejszy. Jeśli jądro wypalonej gwiazdy przekroczy 1,44 masy Słońca (liczba ta zwana jest granicą Chandrasekhara), karzeł wybucha jako supernowa (typu Ia).