Thylacomyidae
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Thylacomyidae | |
| Bensley, 1903 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | ssaki niższe |
| Nadrząd | torbacze |
| Rząd | jamrajokształtne |
| Rodzina | Thylacomyidae |
Thylacomyidae – rodzina torbaczy wyłoniona z jamrajowatych. Podstawową cechą wyróżniającą są dłuższe niż u jamrajowatych uszy i ogon. Rodzina obejmuje największych przedstawicieli torbaczy jamrajokształtnych – dwa gatunki wielkouchów klasyfikowanych w jednym rodzaju Macrotis Reid, 1837:
- Macrotis lagotis – wielkouch króliczy, jamraj królikowaty
- †Macrotis leucura – wielkouch mniejszy – od 1950. uznany za gatunek wymarły
Wielkouchy kopią liczne nory na swoim terytorium. Należą do ssaków o najkrótszej ciąży, 12-14 dni, co stawia je tuż za jamrajowatymi.
Bibliografia [edytuj]
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (ang.). Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 9 kwietnia 2008].