Wielkouch króliczy
| Wielkouch króliczy | |
| Macrotis lagotis | |
| (Reid, 1837) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | ssaki niższe |
| Rząd | torbacze |
| Rodzina | Thylacomyidae |
| Rodzaj | Macrotis |
| Gatunek | wielkouch króliczy |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wielkouch króliczy (Macrotis lagotis) – gatunek torbacza z rodziny Thylacomyidae (wcześniej był zaliczany do jamrajowatych). Zwierzę niewielkie, za to obdarzone nieproporcjonalnie wielkimi uszami, ułatwiającymi chłodzenie organizmu. Wielkouch kopie mocnymi przednimi łapami długie podziemne korytarze, stanowiące dobrą ochronę przed upałami. Po zapadnięciu zmroku żeruje na termitach i larwach chrząszczy. Zamieszkuje Australię. W miocie rodzą się 3 młode, które przez 8 tygodni przebywają w torbie lęgowej.
Spis treści |
[edytuj] Dane liczbowe
- długość ciała (bez ogona): 30-55 cm
- długość ogona: 20-29 cm
- ciężar: 0,8-2,5 kg
- dojrzałość płciowa: 2 lata
- ciąża: 14 dni
- liczba młodych: 1-3
[edytuj] Występowanie i środowisko
Żyje w Australii - w zachodniej i północnej części kontynentu oraz w południowym Queensland. Żyje na suchych terenach, rzadko porośniętych lasami, sawannach i stepach z pulchną ziemią. Aktywny nocą. Mieszka w norach samotnie, czasami parami (samiec i samica).
[edytuj] Odżywianie
Odżywia się głównie owadami, czasami tez małymi kręgowcami jak myszy, ptaki i jaszczurki. Wodę pozyskuje głównie z owoców i nasion.
[edytuj] Rozmnażanie
Rozmnaża się przez cały rok, ale większość młodych rodzi się w okresie marzec - maj. Młode (w liczbie 1-3) rodzą się po 14 dniowej ciąży, są bardzo małe (długość mniejsza niż 1 cm). Zaraz po przyjściu na świat wspinają się do torby lęgowej, która w przypadku torbaczy grzebiących w ziemi otwiera się ku tyłowi ciała. W torbie młode pozostają kilka tygodni, chociaż nawet w pełni rozwinięte młode uciekają do torby matki w przypadku zagrożenia.
[edytuj] Ochrona
Gatunek narażony na wyginięcie, 4 z dawnych 6 podgatunków wymarło.
Przypisy
- ↑ Macrotis lagotis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Ciszek, D.: Macrotis lagotis (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 21 grudnia 2008].
- Macrotis lagotis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 21 grudnia 2008]
