ThyssenKrupp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ThyssenKrupp AG

ThyssenKrupp AG (AG – Aktiengesselschaft, niem. spółka akcyjna) (ISIN: DE0007500001) – niemiecki koncern, zatrudniający około 192 000 pracowników. Korporacja składa się z 670 osobnych firm rozsianych po całym świecie.

ThyssenKrupp jest jednym z największych na świecie producentów stali. Działa na świecie w trzech branżach biznesowych: produkcji stali, dóbr kapitałowych i w usługach. Wydział zajmujący się produkcją stali koncentruje się głównie na stali węglowej oraz stali nierdzewnej, podczas gdy sektor dóbr kapitałowych składa się z trzech segmentów: produkcji dźwigów, sektora motoryzacyjnego (części, zamienniki, moduły) oraz wydziału technologii (obrabiarki, łożyska wielkośrednicowe, drzwi przemysłowe). Sektor usługowy zajmuje się dostarczaniem materiałów zamawianych na wymiar, usługami środowiskowymi, inżynierią mechaniczną oraz zakładaniem rusztowań).

Spółka powstała w wyniku połączeniu firm Thyssen oraz Krupp w roku 1999. Została zarejestrowana w Essen oraz Duisburgu (oba miasta leżą na terenie Niemiec). Według danych z roku 2005 23,58% udziałów w spółce należy do fundacji Alfried Krupp von Bohlen und Halbach.

Produkty i sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

ThyssenKrupp generuje 33% sprzedaży w swojej branży na rodzimym rynku. Pozostałe kraje Unii Europejskiej (gdzie wskaźnik ten wynosi 28%) oraz państwa rejonu NAFTA (21%) są głównymi celami eksportu towarów ThyssenKrupp. Spółka zajmuje ze swoimi produktami wiodącą pozycję na licznych międzynarodowych rynkach. ThyssenKrupp została zawiązana w roku 1999 na skutek połączenia firm Thyssen i Krupp. W roku 2005 do spółki wcielono Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) z Kilonii. Thyssen Krupp Marine Systems (TKMS) jest obecnie najważniejszym europejskim producentem okrętów. Poza HDW, podrzędnymi spółkami ThyssenKrupp są również Blohm + Voss z Hamburga oraz Nordseewerke z Emden.

W grudniu 2005 roku ThyssenKrupp zakupiła od BAE Systems 60% udziałów w Atlas Elektronik.

Ostatnie wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2006 roku, pięciu wytwórców dźwigów (ThyssenKrupp AG, Otis Elevator Company, Schindler Group, Kone Oyj oraz Mitsubishi Elevator Europe) zostało przez Komisję Europejską uznanych za winnych wprowadzenia monopolu cenowego w okresie liczącym ponad 9 lat. Kilka miesięcy później, 21 lutego 2007 roku, Komisja Europejska skazała ThyssenKrupp na karę finansową wysokości 629 milionów dolarów (479 milionów euro), (tymczasem Otis ukarano grzywną wysokości 295 milionów dolarów). Europejska Komisja ds. Konkurencji orzekła, że wymienione spółki współpracowały ze sobą w celu zmonopolizowania rynku (przejmowania wszystkich kontraktów, udziałów w rynku, sterowania cenami) przynajmniej w okresie między 1995 a 2004 rokiem. Komisja ogłosiła, że spółki „nie wyparły się przedstawionych im zarzutów” zaznaczając, że żaden z oskarżonych podmiotów nie wniósł prośby o wysłuchanie jego wyjaśnień.

11 maja 2007 roku ThyssenKrupp ogłosiła zainwestowanie 3,1 miliarda euro (4,19 miliarda dolarów) w zakład przetwarzający stal w południowej Alabamie. Decyzję podjęto po kilku miesiącach konkurencji o inwestycję pomiędzy zakładem nad rzeką Missisipi w mieście Convent w stanie Luizjana, a zakładem nad rzeką Tombigbee w hrabstwie Mobile w Alabamie. Walcownia gorąca blach będzie przetwarzać stalowe szyny wyprodukowane w stalowni w Brazylii, należącej do ThyssenKrupp. Walcownia, która zostanie uruchomiona w 2010 roku, powinna dać zatrudnienie 29.000 pracowników w czasie budowy zakładu oraz 2.700 pracowników w czasie pracy zakładu.

6 grudnia 2007, podczas pożaru w zakładzie w Turynie (Włochy) zginęło 7 hutników. Włoski zarząd wciąż poszukuje przyczyn pożaru. W czasie śledztwa pracownicy poskarżyli się na zły stan bezpieczeństwa. W czasie trwania śledztwa Harald Espenhahn, dyrektor zarządzający włoskiego oddziału Thyssen Krupp, wystosował dokument, w którym napisał, że jedyna osoba, która przeżyła wypadek, powinna wnieść oskarżenie w sądzie, jako że wcześniej oskarżyła spółkę ThyssenKrupp w telewizji. Espenhahn uważa, że przyczyną pożaru było roztargnienie pracowników.

Wikimedia Commons