Deutsche Bank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Deutsche Bank
Deutsche Bank
Główna siedziba Deutsche Banku we Frankfurcie nad Menem
Data założenia 1870
Lokalizacja Niemcy Frankfurt nad Menem
Prezes Jürgen Fitschen i Anshu Jain (CEO)
Rodzaj banku bank uniwersalny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Deutsche Bank AG (dosłownie z niem.: Niemiecki Bank) – bank międzynarodowy, działający na całym świecie. W jego strukturach pracuje 101 877 pracowników (marzec 2011)[1]. Siedzibą jest Frankfurt nad Menem, funkcję dyrektora generalnego sprawują Juergen Fitschen i Anshuman Jain, a szefem rady nadzorczej jest Paul Achleitner. Deutsche Bank jest jedną z największych instytucji finansowych na świecie pod względem osiąganych zysków.

DB został założony 22 stycznia 1870 r. w Berlinie przez Adelberta Delbrucka i Ludwiga Bambergera, którzy zamierzali się specjalizować w obsłudze handlu zagranicznego. Pierwsze oddziały zagraniczne banku zostały otwarte w Londynie (1873), Szanghaju (1872) i Jokohamie (1872). Następnie w 1876 r. DB wchłonął Berliner Bank-Verein i Deutsche Union-Bank, stając się tym samym największym bankiem w Niemczech.

Pierwszymi głównymi przedsięwzięciami, w których uczestniczyła firma była budowa Północno-Pacyficznej Linii Kolejowej w Stanach Zjednoczonych (1883) oraz Kolei Bagdadzkiej (1888). Bank uczestniczył także w emisji obligacji zakładów stalowych Kruppa (1885) oraz wprowadzał firmę chemiczną Bayer na giełdę berlińską.

W pierwszych trzech dekadach XX wieku następowała dalsza ekspansja i wchłonięcie innych lokalnych banków niemieckich a w 1929 r. doszło do fuzji z drugim dużym konkurentem Disconto-Gesellschaft.

Po dojściu Hitlera do władzy w 1933 r. z zarządu firmy musiało odejść trzech członków żydowskiego pochodzenia. DB uczestniczył także w niechlubnym procederze grabieży majątków żydowskich w III Rzeszy. W czasie wojny w jego struktury były włączane banki z okupowanych krajów Europy Wschodniej. Bank pomagał także w działalności Gestapo a także udzielił pożyczki na budowę obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu i pobliskich instalacji przedsiębiorstwa IG Farben. W grudniu 1999 r. DB wraz z innymi firmami niemieckimi wpłacił na specjalny fundusz 5,2 mld $ dla osób, które były ofiarami Holokaustu i prześladowań III Rzeszy.

Po przegranej państw Osi w II wojnie światowej alianckie władze okupacyjne nakazały 1 kwietnia 1948 podzielenie Deutsche Banku na oddziały regionalne. Później 10 banków, które powstały w wyniku tego podziału połączyło się w 3 główne banki:

  • Norddeutsche Bank AG
  • Süddeutsche Bank AG
  • Rheinisch-Westfälische Bank AG

W 1957 r. doszło z kolei do fuzji tych trzech banków a następnie do serii przejęć, takich jak m.in. państwowego banku GDR po zjednoczeniu RFN i NRD w 1990 r., Londyńskiego Banku Inwestycyjnego Morgan Grenfell w 1989 r.; Bankers Trust z Nowego Jorku i brukselskiego Crédit Lyonnais w 1999 r.

W 1995 r. DB rozpoczął proces zmiany branży z typowego banku komercyjnego na bank inwestycyjny, bank ma też oferować doradztwo w zakresie inwestycyjnych produktów bankowych. W 2005 r. 75% jego przychodów stanowiły właśnie te dwie ostatnie formy działalności.

Deutsche Bank dzieli się na trzy grupy organizacyjne: pierwszą jest dział zajmujący się obsługą firm, drugi dział zajmuje się osobami fizycznymi a trzeci działalnością inwestycyjną.

W Polsce działa Deutsche Bank Polska S.A.

Logo banku zostało zaprojektowane przez Antona Stankowskiego w 1974[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [1] Zwischenbericht zum 31 März 2011 str. 2 (niem.)
  2. Michael Evamy, Logo, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15363-2.