Trapy Dekanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trapy Dekanu niedaleko Matheran, na wschód od Mumbaju

Trapy Dekanu – wielkie pokrywy lawowe (trapy), tworzące płaskowyż Dekan w Indiach, powstałe na przełomie mezozoiku i kenozoiku.

Pod koniec okresu kredowego, ok. 66 mln lat temu, w obrębie Indii (będących wówczas samodzielnym kontynentem) miał miejsce epizod niezwykle wzmożonego wulkanizmu. Wylewy law bazaltowych utworzyły pokrywy lawowe o miąższości (grubości) ponad 2000 metrów, które pokrywają obecnie 500 tys. km2. Ich pierwotny zasięg był prawdopodobnie nawet trzy razy większy, obecnie są one w dużym stopniu zerodowane i pokryte osadami kenozoicznymi.

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Trapy dekańskie uformowały się w bardzo krótkim czasie, być może w przeciągu zaledwie 30 000 lat. Uważa się, że powstały one w wyniku przemieszczenia się płyty indyjskiej nad plamą gorąca Réunion. Niewykluczony jest także związek pomiędzy wulkanizmem dekańskim a powstaniem u wybrzeży Indii (niepotwierdzonego) krateru uderzeniowego Śiwa.

Według niektórych badaczy powstanie trapów Dekanu, poprzez uwolnienie do atmosfery ogromnych ilości gazów i pyłu (w tym miliarda ton siarki[1]), przyczyniło się do wymierania kredowego, choć niekoniecznie było jego główną przyczyną.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Krzysztof Borówka: Dzieje Ziemi i rozwój życia. Jak zmieniał się świat przyrody. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2001, s. 84. ISBN 83-88276-36-0.

Przypisy