USS Seawolf (SSN-21)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy USS "Seawolf" (SSN-21). Zobacz też: USS "Seawolf" (SSN-575).
USS Seawolf (SSN-21)
USS Seawolf (SSN-21)
Klasa okręt podwodny
Typ Seawolf
Historia
Stocznia Electric Boat
Położenie stępki 25 października 1989
Wodowanie 24 czerwca 1995
 US Navy
Wejście do służby 19 lipca 1997
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

7500 długich ton
9100 długich ton
Długość 108 metrów
Szerokość 12,2 metra
Zanurzenie testowe 610 metrów
Materiał kadłuba HY-100
Napęd
• 1 reaktor S6W
• 2 turbiny
• pędnik o mocy 54 000 KM
• jeden podwodny silnik zapasowy Westinghouse
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu
taktyczna

20 węzłów
35 węzłów
25 węzłów
Sensory
• aktywny i pasywny system
  sonarowy AN/BOQ-5
• aktywna antena sonaru AN/BQS-24
• radar nawigacyjny AN/BPS-15
• holowana antena sonaru TB-29A
Uzbrojenie
• 50 Mark 48 ADCAP lub
TASM lub
Harpoon albo
• 100 min
WLY-1 system przeciwtorpedowy
Wyrzutnie torpedowe 8 wyrzutni torpedowych kaliber 670 mm
Załoga 134 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

USS Seawolf (SSN-21) - amerykański myśliwski okręt podwodny napędzany siłownią atomową z reaktorem S6W. USS "Seawolf" (SSN-21) był okrętem wiodącym nowego ultra cichego typu okrętów podwodnych Seawolf, skonstruowanego i wyposażonego do prowadzenia długotrwałych operacji zwalczania radzieckich okrętów podwodnych w ich rejonach operacyjnych w pobliżu brzegów ZSRR.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod "USS Seawolf" położono w stoczni General Dynamics Electric Boat Division 25 października 1989. Powstawał jako pierwsza jednostka z serii, która miała zastąpić okręty typu Los Angeles i była odpowiedzią na radzieckie okręty typu Akuła. W czasie budowy zimna wojna dobiegła końca, a plany budowy serii 29 jednostek zostały anulowane. Zmianie uległa także taktyka użycia tego rodzaju jednostek w związku ze spadkiem zagrożenia ze strony marynarki wojennej Rosji - spadkobiercy ZSRR. Pod względem wyciszenia układu napędowego zanotowano znaczący postęp w stosunku do okrętów typu Los Angeles. "Seawolf" jest pierwszą jednostką serii składającej się z 3 okrętów. Bliźniacze jednostki to USS "Connecticut" i USS "Jimmy Carter". Okręt wszedł do służby 19 lipca 1997.

Numer SSN-21 powstał jako nazwa programu nowego okrętu podwodnego, nie zaś jako numer burtowy (hull number). Program ten o nazwie "Submarine for the 21st Century" (Okręt podwodny XXI wieku), został następnie samorzutnie przeniesiony na numer pierwszego okrętu serii - SSN-21 - przez społeczność US Navy[1].

W lecie 2003 "Seawolf" wziął udział w ćwiczeniach NATO na Morzu Północnym. W lipcu 2007 okręt przeniesiono z bazy w New London w stanie Connecticut do bazy Kitsap w Bremerton w stanie Waszyngton.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Godło USS "Seawolf" (SSN-21)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Wojciechowski, Okręty podwodne typu Seawolf, Technika Wojskowa, nr 1-2/1992, ISSN 0867-5635

Przypisy

  1. Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Inne okręty noszące nazwę USS "Seawolf".