Uczeń
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Uczeń – osoba pobierająca naukę. Dawniej młody człowiek oddany do cechu, przyuczany do rzemiosła, określany także jako terminator. Obecnie w Polsce uczeń to osoba uczęszczająca do szkoły podstawowej lub gimnazjum i realizująca obowiązek szkolny (dzieci i młodzież w wieku od 7 do 18 lat[1]) oraz uczęszczająca do jednej ze szkół ponadgimnazjalnych i realizująca obowiązek nauki
Osoby dorosłe uczęszczające do szkół dla dorosłych są nazywane dla odróżnienia słuchaczami.
Przypisy
- ↑ Art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), zobacz też art. 70 ust. 1 zd. 2 Konstytucji RP
