Unia szwedzko-norweska

Förenade konungarikena Sverige och Norge De forenede Kongeriger Norge og Sverige Zjednoczone Królestwa Szwecji i Norwegii
← ← 1814-1905 → →
Flaga Unii szwedzko-norweskiej Herb Unii szwedzko-norweskiej
Język urzędowy	szwedzki i Riksmål/Nynorsk
Stolica	Sztokholm i Christiana
Ustrój polityczny	królestwo
Typ państwa	unia personalna
Ostatnia głowa państwa	król Oskar II
Powierzchnia  • całkowita	774 184 km²
Liczba ludności (1905)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	7 560 000 9 osób/km²
Jednostka monetarna	Riksdaler (Szwecja) Korona norweska (Norwegia)
Data powstania	14 stycznia 1814
Data likwidacji	26 października 1905

Unia szwedzko-norweska – istniejąca od 14 sierpnia 1814 do 7 czerwca 1905 unia personalna pomiędzy Królestwem Szwecji i Królestwem Norwegii. Kraje te były połączone osobą monarchy. Pierwszym wspólnym królem Szwecji i Norwegii był Karol XIII.

Szwecja i Norwegia były już wcześniej w unii personalnej, nazwanej unią kalmarską. Po jej rozpadzie Norwegia stała się częścią Danii.

Akt unii

Akt unii wszedł w życie w obu krajach w różnych terminach. W Norwegii był częścią prawa konstytucyjnego Rigsakten, a w Szwecji – serią przywilejów będących ponad regularnym prawem, zwaną Riksakten. Kongres wiedeński nie miał zdania w sprawie unii szwedzko-norweskiej.