Upiór górski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Upiór górski | |
| Emballonura monticola | |
| (Coenraad Jacob Temminck, 1838) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nietoperze |
| Rodzina | upiorowate |
| Rodzaj | Emballonura |
| Gatunek | Upiór górski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
| Zasięg występowania | |
Upiór górski (Emballonura monticola) – gatunek ssaka z rodziny upiorowatych.
Spis treści |
Średnie wymiary [edytuj]
Występowanie [edytuj]
Występuje w wilgotnych lasach równikowych Azji, Tajlandii do Malezji, oraz na wyspach Borneo, Jawa, Sumatra i Celebes.
Tryb życia [edytuj]
Upiory górskie przysypia dzień w dziuplach lub szczelinach skalnych, zwykle w zwartych grupach liczących około 12 osobników. O zmroku wszystkie jednocześnie wyruszają w poszukiwaniu pokarmu, i mniej więcej wraz ze wschodem słońca powracają na ich obyte miejsce. Polują na owady w koronach drzew, a ponadto zjadają również owoce i kwiaty.
Rozmnażanie [edytuj]
O rozrodzie tych zwierząt wiadomo niewiele, ale prawdopodobnie nie mają żadnego stałego okresu godowego. Samica zawsze rodzi 1 młode.
Przypisy
- ↑ Emballonura monticola. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997