Vin santo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kieliszek vin santo i ciasteczka
Tradycyjna beczka z krzyżem do starzenia vin santo

Vin santo (pol. święte wino) albo vin santo toscanowino deserowe z Toskanii we Włoszech, wytwarzane tradycyjną metodą z suszonych na słomianych matach winogron odmian trebbiano i malvasia[1][2].

Nazwa pochodzi od chrześcijańskiego Wielkiego Tygodnia, w okolicach którego wino jest gotowe (wł. Settimana Santa). Moment rozpoczęcia przetwarzania winogron zależy od oczekiwanej koncentracji cukru w podsuszanych gronach. Mimo podwyższonego stężenia cukru możliwe jest uzyskanie z takich winogron nawet wina wytrawnego, pod warunkiem, że cały cukier przefermentuje[2]. Wytrawne wersje vin santo przypominają raczej sherry fino niż wino deserowe. Po fermentacji wino dojrzewa przynajmniej trzy lata w małych dębowych beczkach (barrique). Do lat 80. XX wieku używano również beczek z drewna kasztana jadalnego. Pojemność beczułek wynosi od 50 do 300 l. Zadaszone pomieszczenie, w którym przechowuje się beczki z vin santo, nazywa się vinsantaia[1].

Istnieją dwie apelacje (denominazione di origine controllata), w których wytwarza się vin santo: DOC Val d’Arbia na południowy wschód od Sieny, w regionie znanym z win brunello di montalcino, i Colli dell’Etruria Centrale DOC, gdzie produkuje się chianti[2]. Przepisy apelacji Val d’Arbia określają udział szczepu trebbiano na 75%, w Colli dell’Etruria Centrale – 50%. Większość vin santo wytwarzanego w Toskanii nie jest jednak klasyfikowana jako DOC. Dobrej jakości wina mogą być przechowywane od 8 do 20 lat. Z winem często podaje się ciasteczka cantuccini, które je się po zamoczeniu w winie.

  • szata: bursztynowożółta
  • aromat: intensywny, przywołujący rodzynki, morele, miód i wanilię
  • poziom alkoholu: 15–18%
  • kwasowość: 4–6‰
  • temperatura podawania: 6–8 °C

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jancis Robinson: Das Oxford Weinlexikon. Monachium: Hallwag Verlag, 2003, s. 807. (niem.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 283, 286, 288. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons