Vince Cable

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vince Cable
VinceCable2.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1943
York
Wielka Brytania Minister biznesu, innowacji i zdolności Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Liberalni Demokraci
Okres urzędowania od 12 maja 2010
Poprzednik Lord Mandelson
Wielka Brytania Lider Liberalnych Demokratów (p.o.)
Okres urzędowania od 15 października 2007
do 18 grudnia 2007
Poprzednik Menzies Campbell
Następca Nick Clegg

John Vincent Cable, znany jako Vince Cable (ur. 9 maja 1943 w Yorku), brytyjski polityk, członek partii Liberalni Demokraci, minister w koalicyjnym rządzie Davida Camerona.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata życia[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie odebrał w Nunthorpe Grammar School. Następnie studiował nauki przyrodnicze i ekonomię w Fitzwilliam College na Uniwersytecie Cambridge[1]. W 1965 r. został przewodniczącym Cambridge Union. Przez pewien czas był także prezem uniwersyteckiego Klubu Liberalnego[2]. Cable studiował także na Uniwersytecie w Glasgow, gdzie uzyskał tytuł naukowy z ekonomii.

Przez pewien czas Cable był wykładowcą na Uniwersytecie w Glasgow i London School of Economics. W latach 1966-1968 był doradcą finansowym rządu Kenii. Tam poznał dr Olympię Rebelo, którą poślubił po powrocie do Wielkiej Brytanii. Doczekał się z nią trójki dzieci. Pani Cable zmarła na raka piersi w 2001 r.[3].

Początki kariery politycznej[edytuj | edytuj kod]

Na studiach Cable wstąpił do Partii Liberalnej, ale później związał się z Partią Pracy. W 1970 r. bez powodzenia próbował uzyskać mandat parlamentarny z okręgu Glasgow Hillhead. Później został radnym Glasgow. Pod koniec lat 70. był doradcą ministra handlu Johna Smitha. W 1979 r. bez powodzenia starał się o partyjną nominację w okręgu Hampstead.

Po rozłamie w Partii Pracy w 1982 r. Cable przeszedł do Partii Socjaldemokratycznej. Z jej ramienia bez powodzenia startował w wyborach 1983 i 1987 r. w okręgu York. W 1992 r. był kandydatem Liberalnych Demokratów w okręgu Twickenham. Przegrał wówczas z kandydatem torysów Tobym Jesselem. Dopiero w 1997 r. pokonał Jessela i zasiadł w Izbie Gmin.

W parlamencie[edytuj | edytuj kod]

W 2003 r. Cable został "cieniem" Kanclerza Skarbu. W marcu 2006 r. został wiceprzewodniczącym Liberalnych Demokratów. Przez dwa miesiące w 2007 r. pełnił obowiązki lidera Liberalnych Demokratów przez wyborami nowego przywódcy po rezygnacji Menziesa Campbella. Cable zyskał sporą popularność w tym okresie za bezpardonową krytykę polityki gospodarczej laburzystowskiego rządu[4]. Zasłynął zwłaszcza porównaniem premiera Gordona Browna do Jasia Fasoli. Cable powiedział wówczas, że Brown przeszedł "wielką transformację w ciągu ostatnich kilku tygodni od Stalina do Jasia Fasoli, tworząc chaos z porządku, zamian porządku z chaosu"[5] Tygodnik The Economist nazwał to "najlepszym podsumowaniem rządów Gordona Browna"[6].

Mimo sporej popularności Cable nie startował w wyborach na lidera partii, które wygrał Nick Clegg. W czasie kryzysu finansowego, który rozpoczął się w 2007 r., Cable dał się poznać jako zwolennik głębokiej reformy systemu bankowego, polegającej m.in. na oddzieleniu bankowości inwestycyjnej od detalicznej i usunięciu luk podatkowych w bankach[7].

Trzy lata po śmierci pierwszej żony Cable poślubił w 2004 r. Rachel Wenban Smith. Cable jest również autorem wielu książek z zakresu handlu i ekonomii.

Po wyborach 2010 r. doszło do powstania koalicyjnego rządu Partii Konserwatywnej i Liberalnych Demokratów. Cable objął w nim tekę ministra biznesu, innowacji i zdolności[8]. 13 maja został powołany do Tajnej Rady[9].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]