Wielomiany ortogonalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielomiany ortogonalnewielomiany wzajemnie do siebie ortogonalne w sensie pewnego iloczynu skalarnego. Korzysta się z nich między innymi przy rozwijaniu funkcji w szereg Fouriera i interpolacji wielomianowej. Pojawiają się również w mechanice kwantowej jako funkcje własne kwantowego oscylatora harmonicznego.

Gdy wielomiany są unormowane (tzn. mają normę jednostkową, inaczej ich iloczyn skalarny przez siebie równy jest jedynce), to nazywa się je wielomianami ortonormalnymi.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]