Wilga grubodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilga grubodzioba
Oriolus crassirostris[1]
Hartlaub, 1857
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wilgowate
Rodzaj Oriolus
Gatunek wilga grubodzioba
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg wilgi grubodziobej na Wyspie Św. Tomasza

Wilga grubodzioba (Oriolus crassirostris) – gatunek ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wilga grubodzioba występuje endemicznie na Wyspach św. Tomasza i Książęcej położonych w pobliżu wschodniego wybrzeża Afryki niedaleko równika. Środowiskiem naturalnym tego gatunku jest wilgotny las równikowy (znacznie bardziej preferuje lasy pierwotne od tych zmodyfikowanych przez człowieka).

Cechy gatunku[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała około 20-22 cm. Obie płcie mają różowoczerwony dziób, bladooliwkowy grzbiet, ciemne skrzydła i ogon, blady brzuch i żółte podbrzusze z złotożółtymi sterówkami. Samce wyróżniają się czarną głową. Samice natomiast mają jasną głowę i prążki na klatce piersiowej. Osobniki juwenalne są podobne do samic, różnią się od nich jedynie jaśniejszym ogonem i większą ilością prążków na brzuchu i klatce piersiowej.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo w kształcie czarki, zbudowane z traw i kory, zawieszone jest około 10 metrów nad ziemią między gałęziami i z dala od pnia. Samica składa przeciętnie 2-3 jaja.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Wilgi grubodziobe żywią się głównie owadami (szarańczami, gąsienicami, chrząszczami), a także owocami.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Postępujące osadnictwo spowodowało wycinkę dużych obszarów lasów na Wyspach św. Tomasza i Książęcej pod uprawę kakaowca właściwego (42 % wyspy). W latach 70. XX wieku użyte zostały ogromne ilości pestycydów, czego wynikiem był drastyczny spadek populacji wilg grubodziobych. W 1975 roku zlikwidowano dużą część plantacji z powodu spadku cen kakao, co dało szansę wielu endemicznym gatunkom tej wyspy (w tym wildze grubodziobej) szansę na odrodzenie się populacji. Jednak liczebność tychże ptaków nie osiągnęła dawnego pułapu, a zagrożenie powrotu do uprawy kakaowca właściwego lub innego typu rolnictwa wciąż istnieje.

Przypisy

  1. Oriolus crassirostris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2012. Oriolus crassirostris. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2014.3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-05-07]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]