Wilga grubodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilga grubodzioba
Oriolus crassirostris[1]
Hartlaub, 1857
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wilgi
Rodzaj Oriolus
Gatunek wilga grubodzioba
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg wilgi grubodziobej na Wyspie Św. Tomasza
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Wilga grubodzioba (Oriolus crassirostris) – gatunek ptaka z rodziny wilg (Oriolidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wilga grubodzioba występuje endemicznie na Wyspach św. Tomasza i Książęcej położonych w pobliżu wschodniego wybrzeża Afryki niedaleko równika. Środowiskiem naturalnym tego gatunku jest wilgotny las równikowy (znacznie bardziej preferuje lasy pierwotne od tych zmodyfikowanych przez człowieka).

Cechy gatunku[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała około 20-22 cm. Obie płcie mają różowoczerwony dziób, bladooliwkowy grzbiet, ciemne skrzydła i ogon, blady brzuch i żółte podbrzusze z złotożółtymi sterówkami. Samce wyróżniają się czarną głową. Samice natomiast mają jasną głowę i prążki na klatce piersiowej. Osobniki juwenalne są podobne do samic, różnią się od nich jedynie jaśniejszym ogonem i większą ilością prążków na brzuchu i klatce piersiowej.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo w kształcie czarki, zbudowane z traw i kory, zawieszone jest około 10 metrów nad ziemią między gałęziami i z dala od pnia. Samica składa przeciętnie 2-3 jaja.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Wilgi grubodziobe żywią się głównie owadami (szarańczami, gąsienicami, chrząszczami), a także owocami.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Postępujące osadnictwo spowodowało wycinkę dużych obszarów lasów na Wyspach św. Tomasza i Książęcej pod uprawę kakaowca właściwego (42 % wyspy). W latach 70. XX wieku użyte zostały ogromne ilości pestycydów, czego wynikiem był drastyczny spadek populacji wilg grubodziobych. W 1975 roku zlikwidowano dużą część plantacji z powodu spadku cen kakao, co dało szansę wielu endemicznym gatunkom tej wyspy (w tym wildze grubodziobej) szansę na odrodzenie się populacji. Jednak liczebność tychże ptaków nie osiągnęła dawnego pułapu, a zagrożenie powrotu do uprawy kakaowca właściwego lub innego typu rolnictwa wciąż istnieje.

Przypisy

  1. Oriolus crassirostris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Oriolus crassirostris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]