Wilhelm I Orański

Z Wikipedii

Wilhelm I Orański

Wilhelm I Orański z przydomkiem Niemy,Cichy lub Milczący (ur. 24 kwietnia 1533 w Dillenburgu, zm. 10 lipca 1584 w Delft) – hrabia Nassau, książę Oranii od 1544, stadhouder prowincji Niderlandów od 1572.

Początkowo służył na dworze Małgorzaty Parmeńskiej, później był przywódcą walk z Hiszpanią o niepodległość prowincji (1561). Podczas tłumienia powstania przez księcia Albę uciekł do Niemiec. W 1572 powrócił i podjął walkę z Albą. Od 1572 wybierany stadhouderem kolejnych prowincji Niderlandów.

Po zawarciu unii utrechckiej 1579 stracił wpływy w południowych Niderlandach, co jednak doprowadziło do powstania Republiki Zjednoczonych Prowincji. Został zabity przez fanatyka katolickiego Balthasara Gérarda w Delft. Bohater narodowy Holandii.

[edytuj] Małżeństwa i potomstwo

6 lipca 1551 poślubił on Annę of Egmond (zm. 1558). Mieli oni 3 dzieci:

hrabinę Marię von Nassau (1553-1555),
Filipa Wilhelma, księcia Oranii (1554-1618), męża Eleanory Burbon,
hrabinę Marię von Nassau (1556-1616), żonę hrabiego Filipa zu Hohenlohe-Neuenstein.

25 sierpnia 1561 poślubił Annę Saksońską (małżeństwo anulowano w 1571, Anna zmarła w 1577). Para miała 4 dzieci:

hrabinę Annę von Nassau (1562-?),
hrabinę Annę von Nassau (1563-1588), żonę hrabiego Wilhelma Ludwiga von Nassau-Dillenburg,
hrabiego Maurycego Augusta Filipa von Nassau (1564-1566),
Maurycego Orańskiego, księcia Oranii (1567-1625),
hrabinę Emilię von Nassau (1569-1629), żonę Don Emanuela Portugalskiego.

24 kwietnia 1575 poślubił Charlottę Burbon, córkę Ludwika III, księcia Montpensier (zm. 1582). Para miała 6 córek:

hrabinę Louise Julianę von Nassau (1576-1644), żonę Fryderyka IV, palatyna reńskiego,
hrabinę Elisabeth von Nassau (1577-1642), żonę Henryka de La Tour d'Auvergne,
hrabinę Catherinę Belgicę (1578-1648), żonę hrabiego Filipa Ludwika II,
Charlottę Flandrinę (1579-1640),
Charlottę Brabantię (1580-1631), żonę Klaudiusza, księcia de Thouars,
Amelię Antwerpianę (1581-1657).