Wilhelm I Orański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Wilhelm I Orański z przydomkiem Niemy, Cichy lub Milczący (ur. 24 kwietnia 1533 w Dillenburgu, zm. 10 lipca 1584 w Delft) – hrabia Nassau, książę Oranii od 1544, stadhouder prowincji Niderlandów od 1572.

Początkowo służył na dworze Małgorzaty Parmeńskiej, później był przywódcą walk z Hiszpanią o niepodległość prowincji (1561). Podczas tłumienia powstania przez księcia Albę uciekł do Niemiec. W 1572 powrócił i podjął walkę z Albą. Od 1572 wybierany stadhouderem kolejnych prowincji Niderlandów.

Po zawarciu unii utrechckiej 1579 stracił wpływy w południowych Niderlandach, co jednak doprowadziło do powstania Republiki Zjednoczonych Prowincji. Został zabity przez fanatyka katolickiego Balthasara Gérarda w Delft. Bohater narodowy Holandii, o którym mówi hymn Holandii - "Wilhelmus van Nassouwe"

[edytuj] Małżeństwa i potomstwo

6 lipca 1551 poślubił on Annę van Egmond (1533-1558), jedyną córkę i dziedziczkę Maksymiliana, bogatego pana Egmont. Mieli oni 3 dzieci:

hrabinę Marię von Nassau (1553-1555),
Filipa Wilhelma, księcia Oranii (1554-1618), męża Eleanory de Condé,
hrabinę Marię von Nassau (1556-1616), żonę hrabiego Filipa zu Hohenlohe-Neuenstein.

25 sierpnia 1561 poślubił Annę Saksońską (1544-1577), jedyną córkę i dziedziczkę Maurycego, elektora Saksonii. Małżeństwo zostało anulowane w 1571. Para miała 4 dzieci:

hrabinę Annę von Nassau (1562-?),
hrabinę Annę von Nassau (1563-1588), żonę hrabiego Wilhelma Ludwiga von Nassau-Dillenburg,
hrabiego Maurycego Augusta Filipa von Nassau (1564-1566),
Maurycego Orańskiego, księcia Oranii (1567-1625),
hrabinę Emilię von Nassau (1569-1629), żonę Don Emanuela Portugalskiego.