Napoleon Ludwik Bonaparte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Napoleon Ludwik Bonaparte
Ludwik II

Jego Cesarska Wysokość wielki książę Bergu, książę francuski[1]
Napoléon Louis Bonaparte (1804-1831).jpg
Wielki Książę Bergu
Okres panowania od 1 marca 1809
do 1 grudnia 1813
Poprzednik Joachim Murat
(pomijając krótkotrwałe, bezpośrednie rządy cesarza Napoleona)
Następca -
król Holandii
Okres panowania od 1 lipca 1810
do 9 lipca 1810
Poprzednik Ludwik I
Następca brak (włączenie do Francji)
Dane biograficzne
Dynastia Bonaparete
Urodziny 11 października 1804
Paryż
Śmierć 17 marca 1831
Forli
Miejsce pochówku Saint-Leu-La-Forêt
Ojciec Ludwik Bonaparte
Matka Hortensja de Beauharnais
Żona Charlotta Napoleona Bonaparte
Dzieci brak
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Napoleon Ludwik Bonaparte (fr. Napoléon Louis, Prince français, Altesse Impériale, hol. Napoleon Lodewijk Bonaparte, Lodewijk II, koning van Holland; ur. 11 października 1804 w Paryżu, zm. 17 marca 1831 w Forlì) był drugim (średnim) synem Ludwika Bonaparte i Hortensji de Beauharnais oraz bratem Napoleona III. Wielki książę Bergu w latach 1809-1813.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci najstarszego brata Napoleona Ludwika Karola (1807) Napoleon Ludwik był do roku 1810 następcą tronu Królestwa Holandii i po abdykacji ojca przez krótki czas królem Holandii jako Ludwik II, przed aneksją Holandii przez Francję. W roku 1809 stryj Napoleon I przemeblował swe marionetkowe monarchie: szwagier Joachim Murat został wysłany jako król do Neapolu, a jego niemieckie księstwa Kleve i Berg przekazane pięcioletniemu bratankowi, za którego jako regentka rządziła matka, królowa Hortensja. Po utracie tych księstw w roku 1813 mały książę, zwany teraz hrabia de Flahaut, udał się na wygnanie do Włoch.

23 lipca 1827 Napoleon Ludwik poślubił we Florencji swą kuzynkę Szarlottę, córkę stryja Józefa Bonaparte. Małżeństwo pozostało bezdzietne. Na krótko przed śmiercią Napoleon Ludwik wraz z bratem Napoleonem III brał udział w powstaniu karbonariuszy przeciw Państwu Kościelnemu.

Mimo to, że tak krótko żył, zdziałał wiele: otworzył w miejscowości Serravezza wydawnictwo i drukarnię z drukarkami skonstruowanymi według własnych szkiców i prowadził przedsiębiorstwo jako dyrektor; przetłumaczył na francuski Życie Agrykoli Tacyta i Historię Sacco di Roma, napisaną w r. 1527 przez przodka, Giacomo Buonapartego, oraz napisał Historię Florencji, opublikowaną po jego śmierci w r. 1833.

Pochowany jest wraz ze starszym bratem i ojcem w Saint-Leu-La-Forêt we Francji.

Przypisy

  1. Jako władca Holandii: Jego Królewska Mość, z łaski Boga i konstytucja Królestwa, król Holandii

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biographie Générale, 1- 48, Paris 1866
  • Dictionnaire de biographie française, tom VI, Paris 1951
Poprzednik
Ludwik I
Royal coat of arms of the Netherlands.svg Król Holandii
1810
Royal coat of arms of the Netherlands.svg Następca
Wilhelm I