William Guarnere

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
William Guarnere
Wild Bill, Gonorrhoea
William Guarnere w okresie szkolenia wojskowego
William Guarnere w okresie szkolenia wojskowego
Staff Sergeant Staff Sergeant
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1923
Filadelfia
Data i miejsce śmierci 8 marca 2014
Filadelfia
Przebieg służby
Lata służby 1942–1945
Siły zbrojne United States Department of the Army Seal.svg United States Army
Jednostki Easy Company, 2nd Battalion, 506th Parachute Infantry Regiment, 101st Airborne Division
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Lądowanie w Normandii
Operacja Market Garden
Ofensywa w Ardenach
Odznaczenia
Combat Infantryman Badge Parachutist Badge
Srebrna Gwiazda  (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Brązowa Gwiazda - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Purpurowe Serce - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Presidential Unit Citation Asiatic-Pacific Campaign Medal Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej Army Good Conduct Medal Krzyż Wojenny 1939–1945 z brązową palmą (Francja) Médaille de la France libérée

William J. „Wild Bill” Guarnere (ur. 28 kwietnia 1923 w Filadelfii, zm. 8 marca 2014 tamże)[1] – amerykański weteran II wojny światowej, sierżant sztabowy (ang. Staff Sergeant) Kompanii E, 2. Batalionu 506 Spadochronowego Pułku Piechoty, wchodzącego w skład 101 Dywizji Powietrznodesantowej Armii Stanów Zjednoczonych. Jego losy zostały przedstawione w miniserialu HBO, Kompania braci[2], opartego na noszącej taki sam tytuł książce Stephena Ambrose'a.

Dzieciństwo i wczesna młodość[edytuj | edytuj kod]

William Guarnere urodził się w ubogiej, wielodzietnej rodzinie jako najmłodszy z 10. rodzeństwa. Matka w trosce o przyszłość syna zachęciła Billa do przystąpienia do CMTC (Citizens' Military Training Camps), rządowego programu szkolenia wojskowego, po zakończeniu którego mógł zostać oficerem US Army[3]. Jednakże wskutek wybuchu II wojny światowej program został przerwany.

Po japońskim ataku na Pearl Harbor Bill przerwał naukę w szkole średniej i podjął pracę w Baldwin Locomotive Works, zakładach produkujących czołgi dla rosnących potrzeb amerykańskiego wojska. Jednocześnie wieczorowo kontynuował naukę i w czerwcu 1941 ukończył liceum (jako jedyny z rodzeństwa)[1]. Rok później wstąpił w szeregi nowo tworzonych wówczas wojsk powietrznodesantowych. Szkolenie odbył w Camp Toccoa w Georgii jako żołnierz Kompanii E, 2. Batalionu 506 Spadochronowego Pułku Piechoty.

Operacja Overlord[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy skok bojowy odbył w D-Day (6 czerwca 1944) w czasie alianckiej inwazji na Francję. Tuż przedtem dowiedział się, że jego starszy brat, Henry, zginął w bitwie o Monte Cassino. Po lądowaniu w Normandii, chcąc pomścić brata, Bill parł do ataku, zabijając wielu wrogów. Fakt ten oraz nienawistny stosunek do Niemców sprawiły, że zyskał przydomek „Wild Bill”[1]. Miał również inny – „Gonorrhoea”, powstały ze względu na brzmieniowe podobieństwo do nazwiska.

Za akcję w rejonie Sainte-Marie-du-Mont i szturm na Brécourt Manor Guarnere otrzymał Srebrną Gwiazdę. Później uhonorowano go kolejnymi odznaczeniami: dwiema Brązowymi Gwiazdami i trzema Purpurowymi Sercami.

Podczas bitwy ardeńskiej w Belgii, kiedy pod niemieckim ostrzałem artyleryjskim próbował uratować rannego kolegę, Joe Toye'a, sam został ciężko raniony w prawą nogę. W szpitalu kończynę amputowano i udział Guarnerego w wojnie dobiegł końca.

Losy powojenne[edytuj | edytuj kod]

Po leczeniu w Anglii wrócił do Stanów Zjednoczonych w marcu 1945. Uzyskawszy rentę, odszedł z wojska. Później imał się różnych zajęć, aby z czasem poświęcić się działalności w organizacjach weteranów wojennych. Wspólnie ze swoim przyjacielem z Kompanii E, Edwardem Heffronem oraz przy pomocy dziennikarki, Robyn Post, napisał wspomnienia pt. Brothers In Battle • Best of Friends.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Gamespot Unions - William Guarnere (ang.) [dostęp 2011-09-19]
  2. W serialu Kompania braci postać Williama Guarnerego zagrał Frank John Hughes.
  3. DDay-Overlord.com - William Guarnere (ang.) [dostęp 2011-09-19]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]