Wkłucie centralne
Wkłucie centralne – cewnik wprowadzony przez naczynie krwionośne do dużej centralnej żyły. Najczęściej umieszczany jest w żyle podobojczykowej. Inne lokalizacje to żyła szyjna wewnętrzna, żyła szyjna zewnętrzna, żyły dołu łokciowego (częściej u dzieci). W tym wypadku koniec cewnika powinien się znajdować w żyle głównej górnej. Możliwe jest też wprowadzenie cewnika do żyły udowej, wtedy jego koniec znajduje się w żyle głównej dolnej.
W odróżnieniu od zwykłego wenflonu, który wymaga usunięcia po kilku dniach, wkłucie centralne może pozostawać w żyle kilka tygodni, a nawet miesięcy, co jest przydatne przy długotrwałej konieczności podawania płynów i leków dożylnych, zwykle na Oddziałach Intensywnej Terapii, oddziałach hematologii lub oddziałach onkologii. Możliwe jest też pobieranie z wkłucia centralnego próbek krwi do badań.
Spis treści |
Wskazania do założenia wkłucia centralnego [edytuj]
Wskazania są następujące[1][2][3]:
- brak możliwości wkłucia do żył obwodowych
- podawanie środków o osmolarności powyżej 600-700 mOsm/kg H2O
- podawanie środków obkurczających naczynia
- podawanie środków drażniących naczynia krwionośne (np. leki buforujące, cytostatyki)
- przewidywana długotrwała terapia dożylna
- konieczność agresywnej płynoterapii
- pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego
- pomiar parametrów hemodynamicznych poprzez cewnik Swana-Ganza - jako śluza naczyniowa
- konieczność stymulacji serca elektrodą endokawitarną - jako śluza naczyniowa
- jako dostęp naczyniowy w zabiegach dializy, plazmaferezy, separacji
- wstrząs hipowolemiczny
- wstrząs kardiogenny
- stan po reanimacji
- bezpieczny dostęp do żyły czczej górnej dla pełnego żywienia pozajelitowego
Powikłania w trakcie zakładania wkłucia centralnego [edytuj]
- powstanie odmy opłucnowej
- powstanie odmy podskórnej
- pojawienie się płynu w jamie opłucnowej
- zator powietrzny
- nakłucie tętnicy
- krwiak
- krwotok (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami układu krzepnięcia)
- nakłucie przewodu piersiowego
- uszkodzenie nerwu lub splotu nerwowego w pobliżu miejsca zakładania wkłucia
- uszkodzenie ściany naczynia (np. rozwarstwienie)
- uszkodzenie ściany serca
- tamponada serca
- zaburzenia rytmu serca
- nieprawidłowe umiejscowienie kaniuli
Powikłania w trakcie utrzymywania wkłucia centralnego [edytuj]
- zakażenie skóry w okolicy wprowadzenia wkłucia
- zakrzepica w żyle centralnej
- kolonizacja bakteryjna cewnika wewnątrz naczynia z możliwym rozwojem infekcji ogólnoustrojowej
- zator powietrzny
- zainfekowanie zewnętrznej części cewnika
Przypisy
- ↑ Zbigniew Rybicki: Intensywna Terapia. Gdańsk: Novus Orbis, 1994, s. 147-157. ISBN 83-855560-24-6.
- ↑ Paul L. Marino: Intensywna Terapia. Andrzej Kübler (red.). Wrocław: Urban&Partner, 2001, s. 51-74. ISBN 83-87944-42-4.
- ↑ Reinhard Larsen: Anestezjologia. Andrzej Kübler (red.). Wrocław: Urban&Partner, 1996, s. 309-318. ISBN 83-85842-41-1.