Wspólnota energetyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wspólnota energetyczna (w przeszłości Wspólnota Energetyczna Południowo-Wschodniej Europy – wspólnota ustanowiona pomiędzy Unią Europejską i państwami trzecimi dla rozszerzenia unijnego wewnętrznego rynku energii na Europę Południowo-Wschodnią i inne obszary. Traktat ustanawiający Wspólnotę Energetyczną został podpisany w Atenach, dnia 25 października 2005 roku i wszedł w życie dnia 1 lipca 2006 roku. Strony umowy zobowiązały się do wdrożenia dorobku unijnego w tej dziedzinie, w celu rozwinięcia adekwatnych ram regulacyjnych i liberalizacji ich rynków energii w zgodzie z dorobkiem traktatowym.

Członkami Wspólnoty Energetycznej są: Unia Europejska, Albania, Bośnia i Hercegowina, Macedonia, Czarnogóra, Serbia i Kosowo, Mołdawia i Ukraina. Ponadto jedno lub kilka państw członkowskich Unii Europejskiej może uczestniczyć we Wspólnocie Energetycznej na wniosek Rady Ministerialnej. Państwa trzecie mogą być przyjmowane jako obserwatorzy. Obecnie Komisja Europejska prowadzi negocjacje z Gruzją ws. przystąpienia.

Traktat stosuje się do terytorium stron oraz do terytorium podlegającym jurysdykcji Tymczasowej Misji Administracyjnej Narodów Zjednoczonych w Kosowie.

Zadania Wspólnoty Energetycznej[edytuj | edytuj kod]

  • stworzenie stabilnych ram prawnych i handlowych sprzyjających inwestycjom w celu umożliwienia stabilnych i stałych dostaw energii,
  • stworzenie jednolitej przestrzeni regulacyjnej dla wymiany energii sieciowej,
  • zwiększenie bezpieczeństwa dostaw w tym obszarze i rozwijanie stosunków z krajami sąsiadującymi,
  • poprawienie efektywności energetycznej i ochrony środowiska związanych z energią sieciową oraz rozwijanie odnawialnych źródeł energii,
  • zwiększanie konkurencji na rynkach energii sieciowych.